ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΛΕΟΝΤΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ΚΑΙ ΕΣΧΑΤΟ ΦΥΛΑΚΑ ΤΟΥ ΦΡΕΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΙΟΥΣΤΙΝΟ!!!
Ὁ μακαριστὸς Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος (κατὰ κόσμον Ἀναστάσιος Γ. Μάμαλος, γεννηθεὶς τὸ 1941, μὲ ἀναφορὰς καταγωγῆς ἐκ Κερκύρας ἢ Ἰκαρίας) ἔφθασεν εἰς τοὺς Ἁγίους Τόπους περὶ τὸ 1960-1961 καὶ διηκόνησεν πρότερον εἰς ἄλλα προσκυνήματα, ὡς ἡ Βηθλεὲμ καὶ τὸ Μπεΐτ Τζάλα, πρὶν ἀναλάβῃ τὸ 1980 τὴν φύλαξιν καὶ ἡγουμενίαν τοῦ ἱεροῦ προσκυνήματος τοῦ Φρέατος τοῦ Ἰακὼβ ἐν Νάμπλους (Νεαπόλει τῆς Σαμαρείας). Διαδεχθεὶς τὸν
Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς πολυετοῦς διακονίας του ἐπέζησεν ἐκ περισσοτέρων τῶν τριάκοντα δολοφονικῶν ἐπιθέσεων, φθάσας τὰς τριάκοντα δύο ἀποπείρας κατὰ τῆς ζωῆς του, ὡς αὐτὸς ὁ ἴδιος ἐδήλωνεν ἐπανειλημμένως εἰς συνεντεύξεις πρὸς τὴν Πεμπτουσίαν καὶ τὴν Ὀρθοδοξία News Agency τὸ 2019 καὶ ἀλλαχοῦ. Ἐδέχθη ἐπανειλημμένως ἀγρίους ξυλοδαρμοὺς διὰ σιδηρολοστῶν, ροπάλων, μαχαιρῶν καὶ ἀξινῶν, οἵτινες προεκάλεσαν εἰς αὐτὸν σοβαρὰ κατάγματα, μονίμους σωματικὰς βλάβας, βαρείας κρανιοεγκεφαλικὰς κακώσεις καὶ τραύματα εἰς τὴν κεφαλήν, ὁδηγήσαντα αὐτὸν εἰς ἀλλεπαλλήλους νοσηλείας.
Τὸ μοναστήριον ἐγίνετο τακτικῶς στόχος ἐπιθέσεων διὰ λίθων, πυροβολισμῶν, ρουκετῶν, χειροβομβίδων καὶ ἀποπειρῶν ἐμπρησμοῦ, ὡς ἐκείνη διὰ βενζίνης τὸ 2021, ἐνῷ οἱ εἰσβολεῖς προέβαινον εἰς συνεχεῖς βανδαλισμούς, καταστρέφοντες Εἰκόνας, παράθυρα καὶ Ιερὰ Σκεύη· αὐτὴ δὲ ἡ θύρα τοῦ προσκυνήματος ἔφερεν ὑπὲρ τὰς πεντήκοντα ἕως πεντήκοντα ἓξ ὀπὰς ἐκ πυροβολισμῶν καὶ θραυσμάτων χειροβομβίδων.
Εἰς μίαν τῶν ἐπιθέσεων, τὸ 1982, αὐτὸς ὁ δολοφόνος τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου Asher Raby, ἐπετέθη διὰ πελέκεως καὶ χειροβομβίδων, τραυματίσας βαρέως μοναχήν, καὶ ὁ π. Ἰουστῖνος ἀντεστάθη ἡρωικῶς, σώσας τὴν ζωήν του καὶ συλλαβὼν τὸν εἰσβολέα. Αἱ ἐπιθέσεις προήρχοντο ἐξ ἐξτρεμιστικῶν στοιχείων, τόσον φανατικῶν ἑβραίων, ὡς ἐν τῇ περιπτώσει τοῦ δολοφόνου τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου, ὅσον καὶ παλαιστινιακῶν ἢ μουσουλμανικῶν ἐξτρεμιστικῶν στοιχείων εἰς μεταγενέστερα περιστατικά.
Πέραν τῆς σωματικῆς βίας, ὁ π. Ἰουστῖνος ὑπέστη συστηματικὸν ψυχολογικὸν πόλεμον, ἐκβιασμοὺς καὶ πιέσεις μὲ σκοπὸν τὴν ἐγκατάλειψιν τοῦ χώρου. Παρὰ τὰς ἀπειλὰς κατὰ τῆς ζωῆς του καὶ τὰς δελεαστικὰς προτάσεις μετὰ τεραστίων χρηματικῶν ποσῶν ἵνα ἐγκαταλείψῃ τὸ Φρέαρ καὶ παραδώσῃ τὰ κλειδιά, παρέμεινεν ἀμετακίνητος εἰς τὴν θέσιν του, ὡς ἀληθινὸς Ὁμολογητὴς τῆς Πίστεως. Ἔζησεν ἐπὶ ἔτη ἐν καθεστῶτι ἀπομονώσεως, συχνάκις ὡς ὁ μοναδικὸς μοναχὸς ἐν τῷ χώρῳ, ἄνευ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος ἢ ὕδατος, περιφρουρῶν αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸν ναὸν ἡμέραν καὶ νύκτα ὑπὸ δυσκόλους συνθήκας, ὑψῶν καθημερινῶς τὴν ἑλληνικὴν σημαίαν καὶ ἀντλῶν δύναμιν ἐκ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς προστασίας τῶν Ἁγίων. Ἀκόμη καὶ ὅταν τὸν ἔλουζον διὰ βενζίνης καὶ ἐπεχείρουν νὰ τὸν κάψωσιν ὁμοῦ μετὰ τοῦ μοναστηρίου, ἢ ὅταν ἐδέχετο λιθοβολισμοὺς ἀφήνοντας ἀνοικτὰς πληγὰς εἰς τὴν κεφαλήν, οὐδέποτε ὑπεχώρησεν οὐδὲ στιγμήν. Ἐλάλει ἀπταίστως ἀραβικὰ μετὰ τῆς τοπικῆς διαλέκτου, ἀγγλικὰ καὶ ὀλίγα ἑβραϊκά, καὶ ἐγνωρίζετο ὡς «πατὴρ τῶν πτωχῶν» διὰ τὴν διαρκῆ φιλανθρωπικὴν διακονίαν του πρὸς τὸν τοπικὸν ἀραβικὸν πληθυσμόν.
Παρὰ τὰς ἀλλεπαλλήλους νοσηλείας καὶ τὰς βαρείας βλάβας εἰς τὴν ὑγείαν του, ὁ μακαριστὸς Ἀρχιμανδρίτης Ἰουστῖνος κατώρθωσεν οὐ μόνον νὰ κρατήσῃ τὸ προσκύνημα ζῶν, ἀλλὰ καὶ νὰ ὁλοκληρώσῃ τὸ γιγάντιον ἔργον τῆς ἀνακατασκευῆς τοῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς τῆς Σαμαρείτιδος ἐπάνω ἀπὸ τὸ Φρέαρ. Ὁ Γιασὲρ Ἀραφὰτ τοῦ παρεχώρησε τὸ 1998 τὴν κρίσιμον ἄδειαν οἰκοδομήσεως ἀκριβῶς διότι ὁ π. Ἰουστῖνος εἶχεν ἐπὶ δεκαετίας ἀναδειχθῆ «πατὴρ τῶν πτωχῶν» μεταξὺ τῶν Ἀράβων τῆς περιοχῆς, προσφέρων ἀδιάλειπτον φιλανθρωπίαν, περίθαλψιν καὶ προστασίαν εἰς τὸν τοπικὸν ἀραβικὸν πληθυσμόν· ἡ εὐεργεσία τοῦ Ἀραφὰτ ὑπῆρξεν ἀπ’ εὐθείας ἀνταπόδοσις τῆς ἀγάπης καὶ τῆς αὐτοθυσίας τοῦ Γέροντος πρὸς τοὺς πτωχους Ἄραβας της περιοχης. Μετὰ προσωπικῶν κόπων, διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ τέχνης ζωγραφίζων πολλὰς εἰκόνας καὶ τοιχογραφίας, καὶ μετὰ ἀδιαλείπτου πίστεως, ἀνήγειρε τὸν μεγαλοπρεπῆ Ιερον Ναόν, ὅστις ἐγκαινιάσθη τὸ 2009 (μετὰ περαιτέρω ὁλοκληρώσεως φάσεων ἕως τὸ 2018)· αὐτὸς δὲ ὁ ἴδιος ἐδήλωνεν ὅτι ὁ Θεὸς τὸν ἠξίωσε νὰ ἐγκαινιάσῃ τὸν Ιερον Ναὸν μετὰ τὰς τριάκοντα δύο ἀποπείρας. Τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐχαρακτήριζεν αὐτὸν ἀνακαινιστὴν τοῦ Προσκυνήματος καὶ κτίτορα τοῦ Ιερου Ναοῦ.
Τὸ Φρέαρ, βάθους περίπου τεσσαράκοντα ἑνὸς μέτρων, ἀποτελεῖ τόπον κοινῆς ἀναφορᾶς χριστιανῶν, ἑβραίων, σαμαρειτῶν καὶ μουσουλμάνων, ὡς τὸ πηγάδιον τοῦ Πατριάρχου Ἰακὼβ καὶ ὁ τόπος τῆς συναντήσεως τοῦ Χριστοῦ μετὰ τῆς Σαμαρείτιδος κατὰ τὸ Ἰωάννην Εὐαγγέλιον. Τὸ σκήνωμα τοῦ Ἁγίου Φιλουμένου φυλάσσεται ἐντὸς τοῦ Ιερου Ναοῦ.
Οὕτως, ὁ ἀκατάβλητος οὗτος Ὁμολογητὴς καὶ Μάρτυς τῆς Ὀρθοδοξίας παρέδωκεν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν οἰκουμένην μνημεῖον Πίστεως, θυσίας καὶ δόξης, φυλάξας μέχρι τέλους τὸ ἱερὸν Φρέαρ τοῦ Ἰακὼβ διὰ τοῦ αἵματος, τοῦ ἱδρῶτος καὶ τῆς ἀκλονήτου ἀφοσιώσεώς αυτου.
Ὁ π. Ἰουστῖνος ἐκοιμήθη τὴν 1ην Ὀκτωβρίου 2026 ἐν ἡλικίᾳ ὀγδοήκοντα πέντε ἐτῶν, μετὰ μακρὰν ἀσθένειαν, ἐν τῷ Νοσοκομείῳ «Ἅγιος Ἀνδρέας» ἐν Πάτραις· τὸ Πατριαρχεῖον Ἱεροσολύμων ἐξέφρασε βαθυτάτην θλίψιν καὶ ἐξετάζει τὴν μεταφορὰν τοῦ σκηνώματος αὐτοῦ εἰς τὴν Ἁγίαν Γῆν.
