ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ                            Περι τοις ελομενοις Μονασαι   Το να μην κανει ο ανθρωπος κακό , είναι αγιον.   Το να μην ανταποδιδει κακον αντι του κακου, είναι ομολογιακον.   Το δε το να ανταποδιδει, καλον και αγαθον, αντι του κακου που γινεται εναντιον του και να συγχωρει παντα ανθρωπον και να θετει εαυτον, εσχατον παντων και υποκατωθεν πασης της κτισεως και το να προσφερει και την ιδια τη ζωη του, αν χρειασθει, δια τον αγιασμο και την Σωτηρια του αδελφου του, η ετι πλειον, ακομη και του εχθρου του, είναι μαρτυρικον.   Τουτο το εσχατον είναι η ουσια, η καρδια του Μοναδικου Πολιτευματος, ο ανωτατος σταθμος της Πιστεως, η οδος των τελειων, η μιμησις κατά παντα του Θεανθρωπου Κυριου Ιησου Χριστου, παντα δε ταυτα, εν τω φωτι του Θειου θεληματος και της υπακοης εν αυτω.     Πως συναγωμεν αυτά τα συμπεραματα;   Ότι ειπεν...