Η ΑΗΘΗΣ ΕΚΟΥΣΑ-ΑΚΟΥΣΑ ΒΛΑΣΦΗΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΑΠΟΣΧΙΣΘΕΝΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ!!! καμμια απολυτως σχεση δεν εχει -ΑΛΛΑ ΟΛΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ- ο Αρχιεπισκοπος Χρυσοστομος Παπαδοπουλος με τον τεκτονισμο-μασωνια!!!.. ΚΑΙ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΒΙΑΣΘΕΙΣ ΤΟΤΕ ΑΠΟ ΣΙΩΝΙΣΤΙΚΟΥΣ-ΜΑΣΩΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ -ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ- ΥΠΕΓΡΑΨΕ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΔΕΙΝΩΣ ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΣ- ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.. ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ!!!
Η αλλαγή του ημερολογίου στην Εκκλησία της Ελλάδος το 1924, επί Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, δεν υπήρξε μια απλή διοικητική απόφαση, αλλά το αποτέλεσμα μιας καταιγιστικής, πολυμέτωπης και αφόρητης πίεσης που ασκήθηκε πάνω του από το σύνολο της πολιτικής, στρατιωτικής, εκκλησιαστικής και διεθνούς ηγεσίας της εποχής. Ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, ένας διακεκριμένος ιστορικός, θεολόγος και ακαδημαϊκός, βρέθηκε στο τιμόνι της Ελλαδικής Εκκλησίας μέσα στη δίνη της εθνικής τραγωδίας του 1922 και της Μικρασιατικής Καταστροφής. Σε αυτή την περίοδο ακραίας εθνικής κρίσης, η πίεση προς το πρόσωπό του εκδηλώθηκε από μια ευρεία συμμαχία παραγόντων: την Επαναστατική Στρατιωτική Κυβέρνηση των Νικολάου Πλαστήρα και Στυλιανού Γονατά, τους πολιτικούς ηγέτες Ελευθέριο Βενιζέλο και Γεώργιο Καφαντάρη, το Υπουργείο Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως υπό τους Υπουργούς Κωνσταντίνο Γόντικα, Απόστολο Δοξιάδη και Ανδρέα Χατζηκυριάκο, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Μελέτιο Μεταξάκη (Μελέτιο Δ΄) και τη γύρω από αυτόν Σύνοδο στο Φανάρι, τις συμμαχικές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις της Αντάντ, τους διεθνείς ανθρωπιστικούς οργανισμούς όπως ο Ερυθρός Σταυρός και η Κοινωνία των Εθνών, καθώς και από μια ισχυρή μερίδα προοδευτικών Ιεραρχών και καθηγητών της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.
Οι τρόποι με τους οποίους εκδηλώθηκε αυτή η πίεση υπήρξαν πολυεπίπεδοι, επιθετικοί και τακτοποιημένοι έτσι ώστε να μην αφήνουν περιθώρια ελιγμών στον Αρχιεπίσκοπο. Αρχικά, η πολιτεία χρησιμοποίησε τη μέθοδο του νομοθετικού καταναγκασμού και του τετελεσμένου γεγονότος, όταν η Επαναστατική Κυβέρνηση εξέδωσε στις 18 Ιανουαρίου 1923 το Νομοθετικό Διάταγμα με το οποίο επέβαλε μονομερώς το Γρηγοριανό ημερολόγιο στην πολιτική ζωή του κράτους από τις 16 Φεβρουαρίου 1923, ορίζοντάς την ως 1η Μαρτίου 1923. Αυτή η ενέργεια δημιούργησε ένα πρωτοφανές διοικητικό και κοινωνικό χάος, καθώς το κράτος λειτουργούσε με το Νέο Ημερολόγιο και η Εκκλησία με το Ιουλιανό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί χάσμα 13 ημερών στις καθημερινές συναλλαγές, στις δημόσιες υπηρεσίες, στη δικαιοσύνη, στο διεθνές εμπόριο, στις τηλεγραφικές επικοινωνίες, στα ναυτιλιακά έγγραφα και στις τραπεζικές επιταγές.
Παράλληλα, ασκήθηκε αμείλικτος εθνικός και ψυχολογικός εκβιασμός στον Χρυσόστομο Παπαδόπουλο, καθώς η στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του κατέστησε σαφές ότι η ύπαρξη δύο ημερολογίων παραλύει τη χώρα σε μια στιγμή που προσπαθεί να επιβιώσει και να περιθάλψει 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες. Οι διεθνείς ανθρωπιστικοί οργανισμοί και οι ξένες κυβερνήσεις συντόνιζαν την αποστολή τροφίμων, φαρμάκων και οικονομικής βοήθειας αποκλειστικά με το Νέο Ημερολόγιο, και η πολιτεία διαμήνυσε στον Αρχιεπίσκοπο πως η επιμονή στο παλαιό ημερολόγιο αποτελούσε εμπόδιο στην εθνική σωτηρία και στη διεθνή υποστήριξη της χώρας. Ταυτόχρονα, η πολιτική ηγεσία άφησε να εννοηθεί ξεκάθαρα ότι αν η Ιερά Σύνοδος δεν συμμορφωνόταν, το κράτος ήταν διατεθειμένο να προχωρήσει μονομερώς στην επιβολή του ημερολογίου ακόμη και στις θρησκευτικές εορτές, καταργώντας στην πράξη την εκκλησιαστική αυτονομία και προκαλώντας ευθεία κρατική επέμβαση στα της Εκκλησίας.
Στο εκκλησιαστικό πεδίο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Μελέτιος Μεταξάκης άσκησε συστηματική πίεση επικαλούμενος τις αποφάσεις του Πανορθόδοξου Συνεδρίου της Κωνσταντινούπολης του 1923 για τη διορθωτική προσαρμογή του Ιουλιανού Ημερολογίου. Το Φανάρι προειδοποίησε τον Χρυσόστομο ότι τυχόν άρνηση της Εκκλησίας της Ελλάδος να ακολουθήσει τη μεταρρύθμιση θα οδηγούσε σε εκκλησιαστική απομόνωση της Ελλάδας από τον υπόλοιπο ορθόδοξο κόσμο που βάδιζε προς τον εκσυγχρονισμό. Την πίεση αυτή ενίσχυσαν στο εσωτερικό της Ιεραρχίας νεότεροι και προοδευτικοί Μητροπολίτες, αλλά και θεολόγοι καθηγητές, οι οποίοι επιχειρηματολογούσαν ότι το ημερολόγιο αποτελεί συμβατικό αστρονομικό υπολογισμό και όχι δογματικό ζήτημα της πίστης.
Εν μέσω αυτού του ασφυκτικού κλοιού, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος αναγκάστηκε να υποχωρήσει, επιζητώντας έναν έσχατο συμβιβασμό για να αποτρέψει τη ρήξη με το Κράτος και το Πατριαρχείο: δέχτηκε την εφαρμογή του Νέου Ημερολογίου στις ακίνητες εορτές (ορίζοντας την 10η Μαρτίου 1924 ως 23η Μαρτίου 1924), αλλά επέβαλε τη διατήρηση του παλαιού Ιουλιανού υπολογισμού για το Πασχάλιο και τις κινητές εορτές, ώστε να συνεορτάζεται το Πάσχα με τις υπόλοιπες Ορθόδοξες Εκκλησίες. Η υποχώρηση αυτή, αν και αποφάσισε τη διοικητική ομαλότητα του κράτους, υπήρξε το αποτέλεσμα μιας αμείλικτης καταναγκαστικής διαδικασίας που τελικά τραυμάτισε βαθιά την εκκλησιαστική ενότητα, οδηγώντας στη δημιουργία του κινήματος των Παλαιοημερολογητών.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑ:
Για τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρυσόστομο Α΄ (Παπαδόπουλο) δεν υφίστανται αντικειμενικά ιστορικά τεκμήρια, όπως επίσημα έγγραφα μύησης, διπλώματα ή καταγραφές στα μητρώα μελών της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος, που να αποδεικνύουν ότι υπήρξε μέλος της Μασονίας.
Τα μόνα γραπτά κείμενα που τον εμπλέκουν με τον τεκτονισμό προέρχονται από έντυπα της αντιπολίτευσης της εποχής του και από κύκλους των Παλαιοημερολογιτών.
Το κύριο επίσημο γραπτό τεκμήριο που αποτυπώνει τη στάση του απέναντι στον τεκτονισμό είναι η Πράξη της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος του Οκτωβρίου του 1933. Στο κείμενο αυτό, το οποίο εκδόθηκε υπό την προεδρία και την υπογραφή του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, η Μασονία χαρακτηρίζεται επίσημα ως «μυστηριακή θρησκεία» εντελώς ξένη και ασυμβίβαστη με τη Χριστιανική πίστη, ενώ απαγορεύεται αυστηρά η συμμετοχή κληρικών και λαϊκών σε αυτήν.
Όλα τα διαθέσιμα ιστορικά στοιχεία δείχνουν ότι οι κατηγορίες περί μασονικής ιδιότητας υπήρξαν ισχυρισμοί της εκκλησιαστικής διαμάχης της εποχής, ενώ τα επίσημα εκκλησιαστικά και ιστορικά κείμενα αποδεικνύουν την πλήρη θεσμική και δογματική του αντίθεση προς τη Μασονία.
Η Πράξη της Ιεραρχίας (7 Οκτωβρίου 1933)
«Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, ακούσασα των εισηγήσεων των Σεβασμιωτάτων Συνοδικών Συνέδρων... καταλήγει ομοφώνως εις τα εξής συμπεράσματα και αποφαίνεται:
1. Η Μασονία δεν είναι απλή τις φιλανθρωπική ένωσις ή φιλοσοφική σχολή, αλλά αποτελεί μυστηριακήν θρησκείαν, όλως διάφορον, ξένην και κεχωρισμένην της Χριστιανικής Θρησκείας.
2. Έχει ιδίους μύστας, ιδίους τελετουργικούς τυπικούς κανόνας, ιδίαν ιεραρχίαν και δεσμεύει τους οπαδούς αυτής διά φρικτών όρκων.
3. Ως εκ τούτου, είναι απολύτως ασυμβίβαστος η ιδιότης του Χριστιανού προς την ιδιότητα του Τέκτονος.
4. Η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος απαγορεύει αυστηρώς εις πάντα Κληρικόν ή Λαϊκόν να τυγχάνη μέλος των Τεκτονικών Στοών.»
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ:
TO ΟΡΘΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ
ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΖΗΤΗΜΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟ
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΤΑΥΤΑ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ
ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΛΑΤΤΟΥΤΑΙ Η΄ΚΑΙ ΧΑΝΕΤΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΝΔΕΚΤΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΑΛΛΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΕΝΑ ΤΥΠΙΚΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΛΛΟ.. ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΟΠΟΥ ΝΗΣΤΕΥΟΥΣΙΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟΝ ΕΚΕΙΝΗΝ ΝΑ ΚΑΤΑΛΥΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ..
ΑΚΟΜΗ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΙΟΤΕ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΣΥΜΠΤΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥ ΠΑΣΧΑ.. ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΒΑΣΕΙ ΤΑΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΣΧΑΛΙΟΝ ΚΑΝΟΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΝΔΕΚΤΟΝ.. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑ..
ΤΡΙΤΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑ.. ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΩΣ ΝΗΣΤΕΥΟΥΣΙΝ (ΠΛΗΝ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ) ΚΑΙ ΕΟΡΤΑΖΟΥΣΙΝ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (ΠΛΗΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ)
ΑΛΛΑ.. ΤΟ ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΑΙΤΙΑ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΔΟΘΗ Η ΑΦΟΡΜΗ ΔΙΑ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ!!!.. ΚΑΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΝ ΚΑΙ ΑΤΟΠΟΝ!!!
ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ.. ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗΝ ΣΥΓΚΛΙΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΣΥΡΜΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΠΙΣΜΟΝ.. ΕΥΡΕΘΗ Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΠΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΣΩΝΙΚΗ ΤΟΥ ΑΙΧΜΗ.. Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ.. ΗΤΑΝ ΜΑΣΩΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΨΗΦΙΣΘΕΝΤΟΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ ΕΙΣ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΜΕ ΑΠ΄ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΝΑΘΕΣΗ ΕΡΓΟΥ ΝΑ ΠΛΗΞΗ ΔΙΑ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΟΥ ΚΟΛΑΦΟΥ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.. ΜΕ ΒΑΣΗ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ!!!
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑ.. ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΤΕ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ..
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΣ Ο ΠΑΠΑΣ Η ΜΑΣΩΝΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ Ο ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ
ΠΑΛΙΝ, ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΝ ΤΟ ΟΡΘΟΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ, ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΝ, ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΧΙΣΘΕΝΤΑΣ, ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΟΦΕΙΛΑΝ ΝΑ ΕΜΜΕΙΝΟΥΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΤΕΛΕΣΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΑΥΤΩΝ ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΕΜΜΕΙΝΟΥΝ ΕΙΣ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΓΟΥΣΙΝ ΕΑΥΤΟΥΣ ''ΕΚΚΛΗΣΙΑ'' ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ ΤΑ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΣΧΙΣΜΑΤΑ ΕΝ ΑΥΤΟΙΣ, ΟΙ ΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ..
