ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΑΤΑΝΑΣ.. ΤΟΤΕ ΟΛΟΙ ΤΟΥΤΟΙ ΕΔΩ.. ΠΟΙΟΝ ΛΑΤΡΕΥΟΥΝΕ.. ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΛΜΟΥΝ ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΞΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥΣ!!!.. ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΙΣΚΟΥΣ.. ΙΣΩΣ ΔΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΝΕΝΔΕΚΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ!!!... ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ, ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΕΙΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΝ ΕΜΠΡΑΚΤΩΣ ΕΙΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΧΘΟΥΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ, Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΝΑ ΔΗΜΕΥΘΕΙ ΕΞΟΦΛΩΝΤΑΣ ΧΡΕΗ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ.. ΑΜΕΣΑ.. ΧΘΕΣ!!!
ΟΙ ΒΑΥΑΡΟΙ ΙΛΛΟΥΜΙΝΑΤΙ
Την 1η Μαΐου του 1776 στο Ingolstadt της Βαυαρίας, με τη σιωπηρή συνοδευση των αρχαίων τελετών της Νύχτας της Βάλπουργις, ο καθηγητής Adam Weishaupt ίδρυσε έναν οργανισμό που θα σφράγιζε την ιστορία με το σημάδι της απόλυτης μυστικότητας. Δεν ήταν απλά μια ακαδημαϊκή λέσχη. Ήταν το Τάγμα των Τελειοποιητών, ένα όνομα που έκρυβε μια βαθιά ιδεολογική επιθυμία: την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης μέσω της πλήρους τελειοποίησης των μελών του, σε πνευματικούς, ηθικούς και τελικά, πολιτικούς όρους. Ο Weishaupt, ''άνθρωπος του φωτός του Διαφωτισμού'', επέλεξε για σύμβολό την κουκουβάγια της Μινέρβας (Αθηνάς), που ατενίζει από τις σελίδες ενός ανοιχτού βιβλίου.
Το πρώτο διακριτικό χαρακτηριστικό ήταν η ασφυκτική ιεραρχία. Μια πυραμίδα σκέψης και εξουσίας με βάση τους ανυποψιαστους Νεόφυτους, που ''απογειωνόταν'' μέσω των Αδελφών της Μινέρβας και των Μικρών Ιλλουμινάτων, προς τα στελέχη. Αλλά ο αληθινός πυρήνας της εξουσίας, ο ίδιος ο μηχανισμός της συνωμοσίας, βρισκόταν στα ανώτερα, τα άρρητα «μείζονα μυστήρια». Εκεί κυβερνούσαν οι ''Ιερείς'' της νέας θρησκείας, οι αντιβασιλείς της πολιτικής, οι μάγοι της μεταφυσικής και, στην κορυφή, ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς.
Η πορεία προς το εσωτερικό κύκλωμα ήταν ένας διαδοχικός, υποχρεωτικός διαμελισμός της προηγούμενης ταυτότητας, πιστοποιούμενος με όρκους που δοκίμαζαν τα όρια της ανθρώπινης ψυχολογίας.
Στο στάδιο του νεόφυτου, ο υποψήφιος ορκιζόταν πίστη στο βωμό της μυστικότητας. Παραδέχονταν ότι οποιαδήποτε διαρροή θα τον καταδίκαζε στην αιώνια μοίρα του προδότη, στην «οργή της ανθρωπότητας και την περιφρόνηση απο κάθε καλό ανθρωπο». Αλλά ο όρκος δεν ήταν μόνο αμυντικός. Ήταν επιθετικός. Ο νεόφυτος δεσμευόταν να παρακολουθεί, να καταγράφει, να ανιχνεύει. Έπρεπε να μετατραπεί σε πράκτορα, να δίνει λεπτομερείς αναφορές για συνομηλίκους, συγγενείς, γείτονες – συχνά για ανθρώπους που δεν γνώριζε καν – σε μια πρακτική που σφράγιζε την έξοδό του από την κοινωνία των ανθρώπων.
Στην Τάξη του Μινερβάλ, μέσα στο τελετουργικό ημίφως μιας «εκκλησίας της Μινέρβας», η αποκήρυξη γινόταν ολοκληρωτική. Η μάσκα και η μανδύας ήταν τα τελικά σύμβολα μιας συμβολικής θανάτωσης. Ο νεοφώτιστος ορκιζόταν πλέον ότι το Τάγμα ήταν το απόλυτο αγαθό, υπεράνω της οικογένειας, της πατρίδας, του Θεού. Οι γονείς, οι αδελφοί, η θρησκεία γίνονταν ανύπαρκτες έννοιες, προς διάλυση. Η προσωπική ευημερία, η φήμη, η άνεση, ακόμα και η ζωή, κηρύσσονταν θύματα άξια να προσφερθούν στο βωμό του ευρύτερου Σχεδίου.
Και τελικά, στις Υπέρτατες Βαθμίδες, ο τελικός μπελάς. Σύμφωνα με τα ιστορικά διατάγματα καταστολής και τη Μαρτυρία του Αποστάτη, ο ορκιζόμενος συμμετείχε σε τελετές «όρκων αιμομιξίας». Αρνιόταν δημοσίως, με λέξεις και πράξεις, τη χριστιανική πίστη και κάθε άλλο θρησκευτικό σύστημα, υπόκυπτων στη «Φυσική Θρησκεία» της ομάδας. Όρκιζε να προδώσει, να καταστρέψει, να διαλύσει τη χώρα και το έθνος του αν αυτά στεκόντουσαν στον δρόμο των στόχων του Τάγματος. Στον απόγειο, στον βαθμό του Μάγου ή του Βασιλιά, ο όρκος κορυφωνόταν με μια τελετουργική, συμβολική αλλά ψυχολογικά ολοκληρωτική, «αυτοθυσία». Το άτομο προσέφερε τη ζωή του, τη βούλησή του, την ίδια του την ύπαρξη ως προσφορά στο μηχανισμό της συνωμοσίας, ολοκληρώνοντας τη μεταμόρφωσή του από ελευθερα σκεπτομενο και δραστηριο πολίτη σε ενα εργαλείο στην απολυτη εξουσια της οργανωσης.
Το έργο της Βαυαρικής Αστυνομίας τα χρόνια 1786-1787 ήταν αποκαλυπτικό. Στο σπίτι του ανώτερου στελέχους Xavier von Zwack, βρέθηκε ένας θησαυρός εγγράφων που αποτέλεσαν τη νομική και δημόσια βάση της καταστροφής τους. Το Einige Originalschriften des Illuminaten Ordens δεν ήταν απλή ανάγνωση. Ήταν μια εικόνα ενός εσωτερικού κόσμου που προκαλούσε αηδία και φόβο. Ανάμεσα σε κώδικες κρυπτογράφησης και λίστες μελών, ξεχώριζαν:
Η «Υπεράσπιση της Αυτοκτονίας», ένα κείμενο που απομάκρυνε την ηθική στάση ενάντια στην πραξη της αυτοκτονιας, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θυσία του ατόμου, στον βωμο της θελησεως-αποφασεως της οργανωσης.
Η «Υπεράσπιση του Αθεϊσμού» και το ανοιχτά εχθρικό προς τη θρησκεία κείμενο «Besser als Horus», που επιβεβαίωναν την αντιΧριστιανική βάση της ιδεολογίας τους.
Ιατρικές Οδηγίες για Εκτρώσεις (τρία διαφορετικά έγγραφα). Η παρουσία τους στα μυστικά αρχεία μιας ανδρικής οργάνωσης δεν ήταν απλή συγκυρία. Ερμηνεύτηκε ως απόδειξη μιας ψυχρής, οργανωμένης προσέγγισης στον έλεγχο της ζωής και του θανάτου, της δυνατότητας να τερματίζεται ανεπιθύμητη αναπαραγωγή, είτε για προσωπικούς λόγους μελών, είτε ως αποτελεσμα μεθοδου πίεσης ή εκδίκησης.
Οδηγίες για Πρόκληση «Furor Uterinus». Ένα σκοτεινό έγγραφο που περιέγραφε μεθόδους για να προκαλέσει κανείς υστερική, ανεξέλεγκτη σεξουαλική επιθυμία σε γυναίκες. Στο πλαίσιο μιας οργάνωσης εστιασμένης στην υπονόμευση και τον έλεγχο, αυτό το έγγραφο κρύβει ένα φρικτό δυναμικό: να χρησιμοποιηθεί ως όπλο για τη διαίρεση οικογενειών, τη δυσφήμηση αντιπάλων ή ακομη και τον συναισθηματικό εκβιασμό.
Αλλά το απόγειο των αποκαλύψεων ήρθε από το κάστρο Sandersdorf. Στα έγγραφα του Nachtrag βρέθηκε η αλληλογραφία του ίδιου του Weishaupt, του «Σπάρτακου». Και εκεί, με λεξιλόγιο που δεν άφηνε πολλά περιθώρια ερμηνείας, υπήρχαν αναφορές στη θεωρητική ή πρακτική χρήση δηλητηρίων. Ήταν συζητήσεις για την εξουδετέρωση, την απομάκρυνση, εμποδίων και εχθρών της οργανωσης. Μαζί με λεπτομερείς οδηγίες για τον χειρισμό και την εξουδετέρωση τέτοιων ατόμων και σχέδια συστηματικής διείσδυσης σε όλους τους κλάδους της εξουσίας, η εικόνα που άρχισε να διαμορφώνεται ήταν αυτή μιας βάναυσης, αποφασιστικής και εγκληματικά προσανατολισμένης ομάδας.
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ
Οι αποστάτες έδωσαν φωνή στα γραπτά στοιχεία. Ο Joseph Utzschneider, πρώην μέλος υψηλού επιπέδου, σε επιστολή του προς τη Μεγάλη Δούκισσα, έριχνε φως στις πρακτικές: κατήγγειλε ότι το Τάγμα θεωρούσε τη δολοφονία εχθρών μέσω δηλητηρίων αποδεκτή πρακτική, ότι η θρησκεία ήταν για αυτούς ανοησία και ότι ενεπλάκησαν σε πολιτική συνωμοσία υπέρ ξένης δύναμης (Αυστρίας) κατά της πατρίδας τους (Βαυαρίας).
Η στάση των αρχών ήταν ξεκάθαρη. Ο Πάπας Πίος ΣΤ' αφόρισε τους Ιλλουμινάτι, κηρύσσοντας την ιδιότητά τους ως ασύμβατη με την καθολική πίστη. Η Βαυαρική Κυβέρνηση, με διαδοχικά διατάγματα που κορυφώθηκαν σε ποινή θανάτου για στρατολόγηση, τους κατήγγειλε επίσημα για συνωμοσία κατά της θρησκείας και του κράτους, βασισμένη ακριβώς στα κατασχεθέντα κείμενα.
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ο στόχος δεν ήταν ποτέ απλώς φιλοσοφικός. Ήταν πρακτικός και επαναστατικός: η δημιουργία μιας Νέας Τάξης Πραγμάτων (Novus Ordo Seclorum), μιας παγκόσμιας αναδιάρθρωσης υπό την εγκεφαλική καθοδήγησή τους. Η μέθοδος, όπως διαφαίνεται από έγγραφα και μαρτυρίες, ήταν ολοκληρωτική υπονόμευση. Διείσδυση σε Ελευθεροτεκτονικά καταστήματα, θρησκευτικούς θεσμούς, πανεπιστήμια και κυβερνητικά όργανα, όχι για συμμετοχή, αλλά για κατάληψη και εκτροπή. Ο έλεγχος της εκπαίδευσης θεωρούνταν κρίσιμος για τον εποικοδομητικό προγραμματισμό των μελλοντικών γενεών.
Στον πυρήνα της στρατηγικής τους ήταν η αρχή της «Ηθικής Σαπίλας», που διατύπωσε ο ίδιος ο Weishaupt: «Για τον υψηλότερο σκοπό, όλα τα μέσα είναι επιτρεπτά». Αυτό μεταφράστηκε σε μια εγκληματική νοοτροπία που περιελάμβανε: δωροδοκία, εκβιασμό, συστηματικό ψεύδος και προπαγάνδα για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης, και ένα εσωτερικό σύστημα συναισθηματικού εκβιασμού, όπου τα προσωπικά μυστικά των μελών γίνονταν δεσμά για να τους κρατούν αιχμαλώτους.
Η ιστορική κληρονομιά τους, όπως διατυπώνεται από δεκάδες θεωρητικές πηγές και μαρτυρίες από τότε έως σήμερα, είναι μια μακριά αλυσίδα γεγονότων που τους αποδίδουν κρυφό ρόλο. Τους συνδέουν με τη βία και τον αθεϊσμό της Γαλλικής Επανάστασης, ως μοχλό για την καταστροφή της Παλαιάς Τάξης. Τους τοποθετούν στο επίκεντρο των Παγκόσμιων Πολέμων και των σύγχρονων γεωπολιτικών αναταραχών, ως μηχανισμό για την εκούσια αποδυνάμωση των εθνών-κρατών και τη δημιουργία κρίσεων που απαιτούν παγκόσμιες λύσεις.
Σύμφωνα με την ενοποιημένη αφήγηση που κυκλοφορεί οι Ιλλουμινάτι δεν εξαλείφθηκαν ποτέ. Διέφυγαν, διασπάστηκαν, και ενσωματώθηκαν στον πυρήνα του παγκόσμιου οικονομικού, πολιτικού και μέσου κατεστημένου.
Η σύγχρονη εικόνα τους είναι μια υπερ-ελίτ που λειτουργεί πάνω από τους νόμους των εθνών. Ελέγχουν τις διεθνείς τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά ρεύματα, καθορίζοντας την τύχη οικονομιών. Κατέχουν τα ΜΜΕ και τη μαζική ψυχαγωγία, σχεδιάζοντας την πολιτισμική αφήγηση και προκαλώντας ηθική διάβρωση. Χρησιμοποιούν σύμβολα – την πυραμίδα με το παντοδύναμο μάτι, τους οβελίσκους, τις κρυφές χειραψίες – ως κρυφή γλώσσα και ταυτόχρονα ως έναν περιφρονητικό χλευασμό των μη μυημένων.
Συνεχίζουν να πραγματοποιούν τελετές. Σε απομακρυσμένους, προστατευμένους χώρους, όπως το ετήσιο Συνέδριο Μπίλντερμπεργκ ή τα δάση του Bohemian Grove, όπου, σύμφωνα με ομολογίες και φήμες, πραγματοποιούνται σατανιστικές λειτουργίες και συμβολικές, αλλά βαθιά νοηματοδοτημένες, θυσίες – τελετές που ενισχύουν τη συνοχή τους και το αίσθημα της απόλυτης διαφοράς τους από τον κοινό κόσμο.
Είναι μέλη ή ο παρακινητής πίσω από διεθνή κινήματα όπως ο Μεταφορικός Σιωνισμός, με τον τελικό στόχο να μορφοποιήσουν μια παγκόσμια θεοκρατία υπό την αποκλειστική τους εξουσία. Ο Άνταμ Βάισχαουπτ ίσως να πέθανε στο Gotha το 1830, αλλά το σχέδιό του είναι ζωντανό. Το Τάγμα επιβιώνει ως ένας υπερ-οργανισμός, ο αόρατος χειρισμος πίσω από κάθε σημαντική παγκόσμια ανατροπή, ωθώντας ακράδαντα την ανθρωπότητα προς ενα τελικό προορισμό: μια ενιαία, συγκεντρωτική, απόλυτη Παγκόσμια Κυριαρχία.
Σύγχρονες ομάδες με το όνομα "Illuminati"
Σήμερα υπάρχουν διάφορες ομάδες που χρησιμοποιούν το όνομα "Illuminati" (π.χ. Ordo Templi Orientis με βαθμίδα "Epopt or Perfect Pontiff of the Illuminati", ή άλλες φρατερνικές οργανώσεις). Αυτές εχουν δομή, βαθμίδες (Novice, Minerval κ.λπ.), σύμβολα ή ονόματα από την ιστορική οργάνωση σαν συνεχεια τους.
Στην Ελλάδα, η εκπομπή ΘΕΜΑ UNCUT (Δεκέμβριος 2025) με τον Φρίξο Δρακοντίδη παρουσιάζει μια σύγχρονη ομάδα στην Αθήνα που αυτοαποκαλείται "Illuminati". Λειτουργεί σε περιορισμένο κτίριο με τελετές, λευκές στολές/μάσκες, βαθμίδες, "απαράβατους κανόνες", συμμετοχή πολιτικών και πρακτικές "ρουσφετιών" (εξυπηρετήσεων).
Σχέση με Βατικανό σήμερα
Το Βατικανό (Καθολική Εκκλησία) αφόρισε τους Ιλλουμινάτι τον 18ο αιώνα (Πάπας Πίος ΣΤ') λόγω αντιθρησκευτικής ιδεολογίας. Από τότε μέχρι σήμερα υπαρχουν ισχυρισμοι (π.χ. βιβλία Leo Lyon Zagami "Confessions of an Illuminati" Volume III, Dan Brown, underground sites, Reddit threads, Veterans Today, Catholic Stand) που μαρτυρουν:
- Σατανισμό ή μαγεία μέσα στο Βατικανό.
- Διείσδυση Illuminati/Jesuits/Freemasons στο Βατικανό για έλεγχο ή διάβρωση (π.χ. Alta Vendita 1859, Annibale Bugnini ως Freemason, Modernism).
- Σύνδεση με Illuminati για παγκόσμια κυριαρχία, NWO, ή κρυφή συνεργασία.
- Σατανιστικές πρακτικές (2025-2026 θεωρίες γύρω από Pope Leo XIV)
Οι Τελετές των Illuminati στην Αθήνα
Το protothema μέσα στις τελετές των Illuminati στην Αθήνα: Πολιτικοί, ρουσφέτια και οι απαράβατοι κανόνες της αδελφότητας
Για πρώτη φορά, μέσω του ΘΕΜΑ Uncut τηλεοπτική κάμερα καταγράφει εικόνες μέσα στο ίδιο το κτίριο όπου πραγματοποιούνται οι τελετές της αδελφότητας
Για χρόνια, οι Illuminati κινούνταν στο όριο ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα. Φήμες, θεωρίες, ψίθυροι και αποσπασματικές μαρτυρίες συνέθεταν ένα σκοτεινό παζλ, χωρίς ποτέ να φωτίζεται το εσωτερικό του. Μέχρι σήμερα.
Στη νέα εκπομπή του ΘΕΜΑ UNCUT με τον Φρίξο Δρακοντίδη «Οι Τελετές των Illuminati στην Αθήνα», η έρευνα περνά σε άλλο επίπεδο.
Για πρώτη φορά, τηλεοπτική κάμερα καταγράφει εικόνες μέσα στο ίδιο το κτίριο όπου πραγματοποιούνται οι τελετές της αδελφότητας. Έναν χώρο που παρέμενε απολύτως απροσπέλαστος, ακόμα και για όσους γνώριζαν την ύπαρξή του.
Η εκπομπή δεν αναπαράγει θεωρίες συνωμοσίας ούτε ανακυκλώνει φήμες. Αντίθετα, επιχειρεί να απαντήσει με τεκμήρια και εικόνα σε ερωτήματα που για δεκαετίες προκαλούν αμηχανία.
Ποιοι συμμετέχουν, πώς οργανώνονται οι τελετές, ποια σύμβολα κυριαρχούν και ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της αδελφότητας στη σύγχρονη κοινωνία.
Με μαρτυρίες ειδικών, ιστορική τεκμηρίωση και αποκλειστικά πλάνα, ο θεατής καλείται να δει όσα μέχρι σήμερα περιγράφονταν μόνο ψιθυριστά.
Αν νομίζατε ότι τα ξέρατε όλα αυτά, η συγκεκριμένη εκπομπή θα σας αναγκάσει να ξανασκεφτείτε.
https://www.youtube.com/watch?v=p1GmS29DPAs
τωρα μελετηστε το κατωθι
Οι δύο ομάδες, ο Τεκτονισμός (Μασονία) και οι Βαυαρικοί Ιλλουμινάτοι, μοιράζονται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά και σημεία, ιδιαίτερα σε δομή, μεθόδους και τελετουργικά στοιχεία, όπως προκύπτουν από ιστορικές πηγές της εποχής (1776–1780s).
Κοινά χαρακτηριστικά και σημεία
- Μυστικότητα και όρκοι: Και οι δύο λειτουργούσαν ως μυστικές εταιρείες με αυστηρούς όρκους μυστικότητας, πιστότητας και υπακοής προς ανώτερους. Τα μέλη δεσμεύονταν με όρκους που περιλάμβαναν ποινές για προδοσία.
- Ιεραρχική δομή με βαθμίδες: Υπήρχε σύστημα προόδου μέσω βαθμίδων/τάξεων (degrees/grades). Ο Τεκτονισμός είχε τις τρεις βασικές βαθμίδες (Εντεταλμένος, Σύντροφος, Δάσκαλος), ενώ οι Ιλλουμινάτοι επεκτάθηκαν σε 13+ βαθμίδες, ενσωματώνοντας τις τρεις τεκτονικές ως μέρος του συστήματός τους (π.χ. Novice, Minerval, Illuminatus Minor, και υψηλότερες όπως Scottish Knight, Priest, Regent, Magus, King).
- Τελετουργίες μύησης: Χρησιμοποιούσαν παρόμοιες τελετουργικές πρακτικές, όπως τυφλοφόρους (blindfolds), δραματικές αναπαραστάσεις, συμβολικά εργαλεία, δοκιμασίες και τελετές εισαγωγής που δημιουργούσαν αίσθημα μυστηρίου και δέσμευσης.
- Συμβολισμός και κώδικες: Και οι δύο χρησιμοποιούσαν κρυπτογράφους (ciphers) για επικοινωνία, ψευδώνυμα (συχνά κλασικά, π.χ. Spartacus για Weishaupt, Philo για Knigge), και συμβολικά στοιχεία για εσωτερική επικοινωνία και ταυτοποίηση.
- Διείσδυση και στρατολόγηση: Οι Ιλλουμινάτοι εφάρμοζαν τακτική διείσδυσης σε τεκτονικές στοές, εντάσσοντας μέλη τους σε αυτές για να στρατολογήσουν επιδραστικά πρόσωπα (ευγενείς, διανοούμενους, πολιτικούς). Ο Adam Weishaupt μυήθηκε σε τεκτονική στοά το 1777, και με τη βοήθεια του Adolf von Knigge (πρώην Τέκτονα) κέρδισαν θέσεις σε ορισμένες γερμανικές στοές, ιδίως στο Μόναχο.
- Εστίαση σε ελίτ και δίκτυα επιρροής: Και οι δύο στόχευαν σε μορφωμένους, εύπορους και κοινωνικά ανώτερους άνδρες για να επεκτείνουν την επιρροή τους μέσω δικτύων.
Στοιχεία που σχετίζονται με σκοτεινό/εγκληματικό τομέα δραστηριοτήτων (ιστορικοί ισχυρισμοί)
- Αμοιβαία παρακολούθηση και έλεγχος: Οι Ιλλουμινάτοι χρησιμοποιούσαν σύστημα αμοιβαίας παρακολούθησης μεταξύ μελών (inspired από Ιησουίτες), όπου κατώτεροι ανέφεραν συμπεριφορές ανωτέρων, δημιουργώντας εσωτερική πίεση και πειθαρχία.
- Χρήση δόλου και χειραγώγησης: Ιστορικές πηγές αναφέρουν τακτικές όπως χρήση ψευδώνυμων, απόκρυψης σκοπών από νεοεισερχόμενους (προοδευτική αποκάλυψη), και στρατολόγηση μέσω εκμετάλλευσης σχέσεων σε στοές.
- Κατηγορίες για υπονόμευση θεσμών: Οι Βαυαρικές αρχές (1784–1790) κατηγόρησαν τους Ιλλουμινάτους για σχέδια υπονόμευσης θρησκείας και μοναρχίας μέσω διείσδυσης σε θεσμούς, με κατάσχεση εγγράφων που περιλάμβαναν οδηγίες για χειραγώγηση και απόκρυψη.
- Σύνδεση με επαναστατικές δραστηριότητες: Σε μεταγενέστερες κατηγορίες (π.χ. Robison 1797, Barruel), αποδίδεται στους Ιλλουμινάτους (μέσω τεκτονικών δικτύων) ρόλος σε ταραχές και επαναστάσεις, με ισχυρισμούς για χρήση μυστικών τακτικών για πολιτική ανατροπή.
- Απαγόρευση ως εγκληματική: Η Βαυαρική κυβέρνηση (με εκκλησιαστική υποστήριξη) απαγόρευσε και τις δύο ομάδες (Ιλλουμινάτους ρητά, Τεκτονισμό ως ύποπτο), θεωρώντας τις απειλή για κράτος και θρησκεία, με ποινές ακόμη και θανάτου για συμμετοχή.
Επαληθευμένα περιστατικά που σχετίζονται με τον Τεκτονισμό
- Υπόθεση William Morgan (1826, ΗΠΑ): Ο Morgan απήχθη από Μασόνους μετά την απειλή δημοσίευσης βιβλίου με μυστικά της οργάνωσης. Εξαφανίστηκε από φυλακή στο Canandaigua, Νέα Υόρκη. Μάρτυρες άκουσαν κραυγές «Murder!». Δικάστηκαν και καταδικάστηκαν αρκετοί Μασόνοι για απαγωγή (kidnapping), με ποινές από 1 μήνα έως 2 χρόνια φυλάκιση. Δεν βρέθηκε πτώμα, δεν υπήρξε δίκη για δολοφονία.Η υπόθεση οδήγησε σε μαζική αντι-Μασονική αντίδραση και σχηματισμό Anti-Masonic Party.
- Υπόθεση Daniel Morgan (1987, Ηνωμένο Βασίλειο): Ανεξιχνίαστη δολοφονία ιδιωτικού ντετέκτιβ με τσεκούρι. Επίσημη έρευνα (Daniel Morgan Independent Panel, 2021) εντόπισε αστυνομική διαφθορά και ύποπτες συνδέσεις Μασόνων αστυνομικών (10 εμπλεκόμενοι αξιωματικοί ήταν Μασόνοι), που δημιούργησαν «mistrust» στις έρευνες.
- Άλλα περιστατικά (π.χ. Brinks Mat robbery 1983, ΗΒ): Μερικοί Μασόνοι αστυνομικοί εμπλέκονταν σε διαφθορά (π.χ. Kenneth Noye). Βιβλία όπως το "Crime and the Craft" (Mike Neville, πρώην Scotland Yard) αναφέρουν Μασόνους σε εγκλήματα (από και τις δύο πλευρές του νόμου).
Για τους Βαυαρικούς Ιλλουμινάτι
- Η οργάνωση απαγορεύτηκε 1784–1790 από Βαυαρικές αρχές με θανατική ποινή για συμμετοχή (κρατική, όχι εσωτερική). Κατασχέθηκαν έγγραφα. Μέλη φυλακίστηκαν (μέχρι 3 χρόνια), αλλά κανένας δεν εκτελέστηκε από την ομάδα.
