ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΩΣ ΤΟ ΚΟΙΝΟΝ ΠΑΣΧΑ!!! ΤΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΠΑΠΟΛΑΤΙΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΑ!!! Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ἡ ἀπαγόρευσις κοινῆς λατρείας μετά των Παπικῶν
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ἡ ἀπαγόρευσις κοινῆς λατρείας μετά αἱρετικῶν, ἰδίως Παπικῶν
Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, πιστή εἰς τήν ἀποστολικήν καί πατερικήν παράδοσιν, ἀπαγορεύει ρητῶς πᾶσαν μορφήν κοινῆς προσευχῆς, συλλειτούργου ἤ συνεορτασμοῦ μετά αἱρετικῶν, διά νά διαφυλάξῃ τήν καθαρότητα τῆς πίστεως καί νά ἀποφύγῃ τήν σύγχυσιν τῶν πιστῶν. Αὕτη ἡ ἀπαγόρευσις βασίζεται εἰς Ἱερούς Κανόνας τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων, καθώς καί εἰς συνοδικάς ἀποφάσεις πού ἀποσαφηνίζουν τούς Παπικούς ὡς αἱρετικούς διά τάς κατωτέρω δογματικάς καί ἐκκλησιολογικάς αἱρέσεις καί καινοτομίας αὐτῶν, αἵτινες ἀντίκεινται εἰς τήν Ὀρθόδοξον πίστιν:
- Τήν προσθήκην τοῦ Filioque εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως («καί ἐκ τοῦ Υἱοῦ»), παραποιούσης τό δόγμα περί τῆς Ἁγίας Τριάδος.
- Τό ἀλάθητον τοῦ Πάπα καί τό πρωτεῖον ἐξουσίας αὐτοῦ ἐπί πάσης τῆς Ἐκκλησίας.
- Τήν κτιστήν χάριν τοῦ Θεοῦ, ἀντί τῆς ἀκτίστου θείας ἐνεργείας.
- Τόν καθαρτήριον πῦρ.
- Τήν ἀζύμων ἄρτον εἰς τήν Θείαν Εὐχαριστίαν.
- Τήν ἀποδοχήν τοῦ Γρηγοριανοῦ ἡμερολογίου καί Πασχαλίου ὡς καινοτομίαν ἀντιβαίνουσαν εἰς τάς ἀποφάσεις τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
- Τήν ἀλλοίωσιν τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων, ὡς τό Χρίσμα μέ ἄλλους τύπους.
- Τήν ἀπαγόρευσιν τοῦ γάμου τῶν ἱερέων.
- Τάς ἄλλας σχολαστικάς καί νομικιστικάς θεωρίας περί σωτηρίας, δικαιώσεως καί ἱκανοποιήσεως τῆς θείας δικαιοσύνης.
Οἱ Ἱεροί Ἀποστολικοί Κανόνες ρητῶς ὁρίζουν:
- Ὁ 45ος: «Ἐπίσκοπος ἤ Πρεσβύτερος ἤ Διάκονος αἱρετικοῖς συνευξάμενος μόνον, ἀφοριζέσθω· εἰ δέ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς ὡς Κληρικοῖς ἐνεργῆσαί τι, καθαιρείσθω».
- Ὁ 46ος: Ἀπαγορεύει τήν ἀποδοχήν βαπτίσματος αἱρετικῶν.
- Ὁ 64ος καί 70ος: Ἀπαγορεύουν νηστείαν ἤ ἑορτασμόν μετά αἱρετικῶν.
- Ὁ 71ος: Ἀπαγορεύει κοινάς ἑορτάς μετά αἱρετικῶν.
- Ὁ 10ος: «Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἰκίᾳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω».
Οἱ Κανόνες τῆς ἐν Λαοδικείᾳ Τοπικῆς Συνόδου ἐπαναλαμβάνουν:
- Ὁ 33ος: «Ὅτι οὐ δεῖ μετὰ πάντων τῶν αἱρετικῶν συνεύχεσθαι».
- Οἱ 37ος καί 38ος: Ἀπαγορεύουν λήψιν ἑορταστικῶν δώρων ἤ συνεορτασμόν μετά αἱρετικῶν.
Αἱ Σύνοδοι ἐπί Μεγάλου Φωτίου (879-880, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὑπό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς Ἡ΄ Οἰκουμενική) καταδικάζουν τήν προσθήκην τοῦ Filioque εἰς τό Σύμβολον τῆς Πίστεως ὡς αἵρεσιν, ἀποσαφηνίζουσαι τούς Λατίνους ὡς αἱρετικούς διά τήν παραποίησιν τοῦ δόγματος περί τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ἀπαγορεύουσαι πᾶσαν προσθήκην εἰς τό Σύμβολον.
Αἱ Ἡσυχαστικαί Σύνοδοι (1341, 1347, 1351, ἡ ὁποία θεωρεῖται ὑπό τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ὡς Θ΄ Οἰκουμενική) καταδικάζουν τούς λατινόφρονας Βαρλαάμ, Ἀκίνδυνον καί ὀπαδούς αὐτῶν ὡς αἱρετικούς, ἐπικυροῦσαι τήν διάκρισιν οὐσίας-ἐνεργειῶν εἰς τόν Θεόν καί ἀπορρίπτουσαι τήν λατινικήν σχολαστικήν θεολογίαν περί κτιστῆς χάριτος, ἀποσαφηνίζουσαι τούς Παπικούς ὡς αἱρετικούς διά τάς δογματικάς αὐτῶν καινοτομίας.
Ἡ Πανορθόδοξος Σύνοδος τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 1583, ἐπί Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Ἱερεμίου Β΄ τοῦ Τρανοῦ, μέ τήν παρουσίαν καί συμμετοχήν τοῦ Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας Σιλβέστρου, ὁ ὁποίος συνυπέγραψε τό συνοδικόν ἔγγραφον, καί ἄλλων Ἱεραρχῶν, ἔχουσα οἰκουμενικόν κῦρος διά τήν συμμετοχήν τῶν ἀρχαίων Πατριαρχείων καί τήν ἀποδοχήν αὐτῆς ὑπό πάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταδικάζει ρητῶς τό Γρηγοριανόν ἡμερολόγιον καί Πασχάλιον ὡς «λατινικήν καινοτομίαν», ἀπαγορεύουσα τήν ὑιοθέτησιν αὐτοῦ διά νά μή ὁδηγήσῃ εἰς μόνιμον κοινόν εορτασμόν τοῦ Πάσχα μετά τῶν Παπικῶν, χαρακτηρίζουσα αὐτό ὡς παραβίασιν τῶν ἀποφάσεων τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί ἀπειλοῦσα μέ ἀναθέματα ὅποιον τό ἀποδεχθεῖ.
Αἱ μεταγενέστεραι Σύνοδοι τοῦ 1587 καί 1593 ἐπαναβεβαιοῦν τάς ἀποφάσεις ταύτας, ἐνισχύουσαι τήν ἀπαγόρευσιν κοινῆς λατρευτικῆς ἐκδηλώσεως μετά τῶν Παπικῶν ὡς αἱρετικῶν.
Διά πάντα ταῦτα, ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀπαγορεύει ρητῶς πᾶσαν κοινήν προσευχήν, συλλείτουργον ἤ συνεορτασμόν, ἰδίως τοῦ Πάσχα, μετά Παπικῶν ἤ ἄλλων αἱρετικῶν, διά νά διατηρήσῃ ἀκαινοτόμητον τήν πίστιν καί τήν λατρείαν αὐτῆς, σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνας καί τάς Συνοδικάς ἀποφάσεις.
«πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι.» Β’ Τιμόθ. γ’ 13.
.
«Αὐτοί [οἱ Χριστιανοί] δέν πρέπει νά λησμονοῦν ὅτι ὅλοι οἱ δρόμοι ὁδηγοῦν στόν Θεό. Καί θά πρέπει νά ἀποδεχθοῦν ὅτι αὐτή ἡ θαρραλέα ἰδέα τῆς ἐλευθέρας σκέψεως, τήν ὁποία μποροῦμε πραγματικῶς νά ὀνομάσουμε ἐπανάσταση, ἐκχεόμενη ἀπό τίς μασονικές μας στοές, ἔχει θαυμαστῶς ἁπλωθεῖ πάνω ἀπό τόν τροῦλλο τοῦ Ἁγίου Πέτρου». […] «Mποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι ὁ νόμιμος υἱός τοῦ Ἐλευθεροτεκτονισμοῦ […] Νά μή λέγεται ὅτι ἡ Μασονία εἶναι ἡ «ἀντι-Ἐκκλησία»· αὐτό εἶναι μόνο μία περιστασιακή θέση. Ἡ Μασονία βασικῶς προτίθεται νά γίνει μία «ὑπερ-Ἐκκλησία»: ἡ Ἐκκλησία πού τούς ἑνώνει ὅλους […] Καθολικοί, Ὀρθόδοξοι, Προτεστάντες, Ἰσραηλῖτες, Μουσουλμᾶνοι, Ἰνδουϊστές, Βουδδιστές, ἐλευθέρως σκεπτόμενοι καί ἐλευθέρως πιστεύοντες, εἶναι γιά μᾶς μόνον τά μικρά μας ὀνόματα· τό οἰκογενειακό μας ὄνομα εἶναι Ἐλευθεροτεκτονισμός» Βαρώνος Yves Marsaudon (υψηλόβαθμος Μασόνος και Emeritus Minister του Κυρίαρχου Στρατιωτικού Οσπιτάλιου Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Ρόδου και της Μάλτας), «Ὁ Οἰκουμενισμός ὅπως τόν βλέπει ἕνας παραδοσιακός Μασόνος» (Yves Marsaudon, L’Œcuménisme vu par un franc-maçon de tradition, ἐκδ. Vitiano, l’ Horizon International, 1964, σελ. 119-121).
.
