ΠΛΗΡΕΣ ΑΡΘΡΟ: Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ

Η ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΩΔΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ

https://omologiayper1.blogspot.com/2025/09/blog-post_22.html

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ... Η ΠΑΝΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΛΗΣΤΡΙΚΗΣ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ... Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΥΚ ΕΝΗΧΕΤΟ ΕΝ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΩ...

..."ΟΥΤΕ ΨΥΧΡΟΣ ΕΙ ΟΥΤΕ ΖΕΣΤΟΣ"...

Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίας γράψον· τάδε λέγει ὁ ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ· Αποκ. 3,14                Και στον επίσκοπον της Εκκλησίας της Λαοδικείας γράψε· Αυτά λέγει ο Αμήν, ο απολύτως αξιόπιστος και αληθινός μάρτυς, η άναρχος και δημιουργική αιτία και αρχή της ορατής και αοράτου δημιουργίας του Θεού. Αποκ. 3,15         οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. Αποκ. 3,15                 Γνωρίζω καλά τα έργα σου, τα ολίγα, τα ατελή και χλιαρά. Αυτά και μαρτυρούν, ότι ούτε ψυχρός είσαι ως προς την πίστιν, ούτε θερμός. Είθε να ήσουν ψυχρός (διότι υπήρχεν ελπίς να μετανοήσης και θερμανθής) η να ήσουν ζεστός και θερμός. Αποκ. 3,16         οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. Αποκ. 3,16                Ετσι επειδή είσαι χλιαρός και δεν είσαι ούτε ζεστός ούτε ψυχρός, πρόκειται να σε εμέσω από το στόμα μου, (να σε αποδοκιμάσω και σε αποκόψω από την Εκκλησίαν μου). Αποκ. 3,17         ὅτι λέγεις ὅτι πλούσιός εἰμι καὶ πεπλούτηκα καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, -καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός,- Αποκ. 3,17                 Διότι παρά την πνευματικήν σου πτωχείαν, λέγεις ότι είμαι πλούσιος εις αρετάς και έχω πλουτήσει εις πνευματικούς θησαυρούς και δεν έχω ανάγκην από τίποτε. Και δεν γνωρίζεις ότι εις την πραγματικότητα συ είσαι ο ταλαίπωρος και ο ελεεινός και ο πτωχός εις πνευματικότητα και ο τυφλός εις την επίγνωσιν της αληθείας και ο γυμνός εις τα έργα της αρετής. Αποκ. 3,18         συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι παρ᾿ ἐμοῦ χρυσίον πεπυρωμένον ἐκ πυρὸς ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκὰ ἵνα περιβάλῃ καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου, καὶ κολλύριον ἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου ἵνα βλέπῃς. Αποκ. 3,18                Σε συμβουλεύω να προμηθευθής από εμέ ολοκάθαρον χρυσίον, που έχει λυώσει και καθαρισθή στο καμίνι της φωτιάς, τον πνευματικόν δηλαδή πλούτον, δια να γίνης έτσι πλούσιος εις την αρετήν. Να προμηθευθής ακόμη από εμέ αγνότητα και καθαρότητα ψυχής, που σαν ολόλευκα ενδύματα να περιβληθής, ώστε να μη γίνη φανερά η εντροπή της πνευματικής σου γυμνότητος. Να προμηθευθής και το φως της διδασκαλίας μου, δια να χρίσης, σαν με κολλύριον, τα μάτια της ψυχής σου, ώστε να βλέπης την κατάστασίν σου και τον δρόμον, που πρέπει να ακολουθήσης. Αποκ. 3,19         ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον. Αποκ. 3,19                Σου απευθύνω αυτούς τους ελέγχους από αγάπην, διότι εγώ όσους αγαπώ τους ελέγχω δια τα σφάλματα των και τους παιδαγωγώ δια την πνευματικήν των μόρφωσιν. Προσπάθησε, λοιπόν, να έχης ζήλον και μετανόησε. Αποκ. 3,20         ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσω μετ᾿ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ᾿ ἐμοῦ. Αποκ. 3,20                Ιδού, έχω σταθή έξω από την θύραν και κτυπώ δυνατά. Εάν κανείς ακούση την φωνήν μου και ανοίξη την θύραν της καρδίας του, τότε εγώ θα εισέλθω εις αυτόν και με πολλήν αγάπην και οικειότητα θα φάγω μαζή του και εκείνος θα φάγη μαζή μου (και θα χαρώμεν και οι δύο δια την επιστροφήν και σωτηρίαν του). Αποκ. 3,21         Ὁ νικῶν, δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, ὡς κἀγὼ ἐνίκησα καὶ ἐκάθισα μετὰ τοῦ πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ. Αποκ. 3,21                Εις εκείνον που νικά, θα του δώσω το ανεκτίμητον δικαίωμα και δώρον να καθίση μαζή μου στον ολόλαμπρον θρόνον μου, όπως και εγώ, όταν σαν άνθρωπος ενίκησα τον πονηρόν, εκάθισα μετά την ανάληψίν μου μαζή με τον Πατέρα μου στον ένδοξον θρόνον του. Αποκ. 3,22         Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Αποκ. 3,22                Εκείνος που έχει ανοικτά τα αυτιά της ψυχής του, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα το Αγιον εις τας Εκκλησίας.

  ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΟ ΩΣ ΑΝΩ ΙΕΡΩΤΑΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΟΦΕΙΛΩΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΜΕΘΑ ΕΙΤΕ ΖΕΣΤΟΙ ΕΙΤΕ ΨΥΧΡΟΙ, ΙΝΑ ΜΗ ΕΜΜΕΣΕΙ ΗΜΑΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ.

  ΕΝΑΝΤΙ ΔΕ ΤΩΝ ΩΣ ΑΝΩ ΔΥΟ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ.

  Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΗΣΤΡΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΣΥΝΟΔΟΝ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΒΑΡΙΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΕΣΕ ΩΣ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ, ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΑΥΤΟ, ΑΣΦΑΛΩΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΗ.

  Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΑΥΤΗ ΕΦΗΛΚΥΣΕΝ ΕΦ' ΕΑΥΤΗΣ  ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, ΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΡΡΙΨΙΝ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΗΜΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΔΙΟΤΙ ΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΥΠΗΡΞΑΝ ΑΝΤΙΣΥΝΟΔΙΚΑΙ ΚΑΙ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΜΗ ΟΡΘΟΔΟΞΑΙ.

 ΕΙΣ ΤΟ ΑΡΘΡΟΝ ΑΥΤΟ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟΝ ΛΟΓΟΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΩΝΗΣΑΝΤΑΣ ΜΕΝ, ΥΠΟΓΡΑΨΑΝΤΑΣ ΔΕ, ΤΗ ΠΡΟΦΑΣΕΙ...ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ.

  ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΟΙ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΜΠΙΠΤΟΥΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΛΑΟΔΙΚΕΙΑΣ.

  ΔΕΝ ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΨΥΧΡΟΥΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΘΗΣΑΝ
ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΕΣΤΑΘΗΣΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΘΕΣΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΚΡΙΝΑΝ ΤΑΣ ΑΙΡΕΤΙΚΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ.

  ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΑΡΕΣΚΟΥΣ Η ΚΑΚΩΣ ΕΝΝΟΟΥΝΤΑΣ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΥΠΑΚΟΗΣ ΧΛΙΑΡΟΥΣ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΝ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΩ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΩΝ ΨΥΧΡΩΝ, ΜΕ ΠΡΟΦΑΣΗ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ,

  ΑΠΕΜΠΟΛΟΥΝΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΩΣ ΚΑΙ ΕΠΙΓΝΩΣΤΙΚΩΣ ΟΤΙ ΟΥΚ ΕΣΤΙ ΕΝΟΤΗΣ ΕΝ ΤΗ ΜΙΑ ΑΓΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΜΗ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙΩ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!!!    ... ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!!!

  ΩΣ ΕΑΝ ΘΑ ΗΣΑΝ ΑΙΤΙΟΙ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ ΕΑΝ ΕΝΙΣΤΑΝΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΥΠΕΓΡΑΦΑΝ ΕΙΣ ΤΑ ΕΠΑΡΑΤΑ ΚΑΙ ΑΣΕΒΕΣΤΑΤΑ ΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ!!!

  ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!

  ΜΕΝΕΙΣ ΕΝ ΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΝ ΤΗ ΟΡΘΟΞΙΑ. ΜΗΔΕΙΣ ΙΣΧΥΕΙ ΙΝΑ ΣΕ ΑΠΟΣΧΙΣΗ, ΙΝΑ ΣΕ ΚΑΘΑΙΡΕΣΗ ΙΝΑ ΣΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΘΕΑΝΔΡΙΚΟ ΣΩΜΑ, ΤΗΝ ΑΓΙΩΤΑΤΗ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!!!

  ΟΜΟΛΟΓΕΙΣ, ΜΑΡΤΥΡΕΙΣ, ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ, ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ!!!

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΧΙΣΜΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΙΣΕΡΧΕΣΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΕΝΔΟΤΕΡΑ, ΕΙΣ ΤΗΝ "ΧΑΡΑΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ."!!!

ΚΑΙ ΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ, ΟΛΟΙ ΕΙΜΕΘΑ!!!

ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΡΧΕΣΑΙ ΕΝ ΦΟΒΩ ΚΑΙ ΤΡΟΜΩ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΜΗΝ!

 ΝΑ ΕΧΗΣ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΙΝ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΟΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΝΗΣ ΕΝΤΟΣ ΣΟΥ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ Η ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑΝ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑΠΥΡΣΕΥΟΜΕΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΜΕΤΕΡΑΝ ΔΙΟΡΘΩΣΙΝ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑΝ!!!, ΟΥΧΙ ΑΝΑΙΣΘΗΤΩΣ, ΟΥΧΙ ΕΜΠΑΘΩΣ  ΑΛΛA  ΕΝ ΑΙΣΘΗΣΕΙ ΕΝ ΦΟΒΩ ΚΑΙ ΤΡΟΜΩ ΘΕΟΥ!!!

  ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΥΤΟ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙΣ ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΟΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ, ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΣΤΙΣ ΞΕΡΕΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΟΦΡΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΧΑΡΙΤΙ ΑΓΙΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟ ΚΥΡΙΑΚΟ: "ΚΑΙ ΠΥΛΑΙ ΑΔΟΥ ΟΥ ΚΑΤΙΣΧΥΣΟΥΣΙΝ ΑΥΤΗΣ".

  ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΑ ΣΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΣΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΝΑ ΦΥΛΑΞΗΣ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ ΚΑΙ ΑΔΙΑΛΩΒΗΤΟ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΧΑΡΑΚΤΟ, ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΑΡΕΛΑΒΕΣ, ΤΗΝ ΑΓΙΑΝ ΚΑΙ ΠΑΝΑΜΩΜΗΤΟΝ ΠΙΣΤΙΝ!!!

  ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙΣ!

  ΔΙΑΦΩΝΕΙΣ ΑΛΛΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ!

  ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ Η ΠΡΟΦΑΣΗ ΠΕΡΙ
  ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ
  ΕΙΝΑΙ ΑΝΥΠΟΣΤΑΤΗ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ!!!

  ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΟΥΤΕ ΨΥΧΡΟΣ ΕΙ
  ΟΥΤΕ ΖΕΣΤΟΣ!!!

  ΕΠΟΜΕΝΩΣ, ΟΤΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ
  ΚΥΡΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΨΕΥΔΕΣΤΑΤΟΣ
  ΚΑΙ ΑΠΤΩΤΟΣ,
  ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ;
  ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ;;;

  ΑΛΛΟΙΜΟΝΟ!!! ΕΑΝ ΤΟ ΤΟΙΟΥΤΟ ΕΠΙΣΥΜΒΕΙ!!!

  ΑΛΛΑ ΜΗΝ ΔΕΙΛΙΑΣ!

 ΣΤΑΣΟΥ ΕΙΣ ΤΙΣ ΕΠΑΛΞΕΙΣ!

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΟΥ ΕΥΓΕΝΙΚΟΥ!

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ!

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΣΟΥ!

ΜΕ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ!

ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΠΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΔΩΝ!

ΚΑΙ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΣΥΜΦΩΝΩΝ ΜΕ ΑΥΤΑΣ!!!


  ΠΟΙΟΣ ΟΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΣΧΙΣΜΑ!!!

ΕΔΩ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΑΥΤΑΝΔΡΟ ΒΥΘΙΖΕΤΑΙ!!!

                 "ΕΠΙΣΤΑΤΑ ΣΠΕΥΣΟΝ ΑΠΟΛΛΥΜΕΘΑ"!!!


 ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΘΗ Η ΝΑ ΑΛΛΑΞΗ  Ο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ  ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ!!!, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΚΑΙ ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΕΚΠΟΙΕΙ-ΑΠΩΛΕΙ ΑΦΡΟΝΩΣ ΤΟΝ ΠΛΟΥΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΣΤΑΣΙΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΑΤΑΣ ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ ΠΑΝΤΟΣ!!!

ΚΑΙ ΤΟ ΟΔΗΓΕΙ ΕΙΣ ΕΞΟΥΘΕΝΩΣΙΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΙΜΟΝ!!!

ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΣΧΟΛΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΕΜΠΟΡΟΠΛΟΙΑΡΧΩΝ ΑΠΕΦΟΙΤΗΣΕ!!!

ΕΙΣ ΠΟΙΑΝ ΣΧΟΛΗΝ ΕΔΙΔΑΣΚΕΤΟ ΚΑΙ ΕΔΙΔΑΣΚΕΝ!!!

(ΑΛΛΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥΤΟ, ΜΕΓΑ!!!)


  ΜΙΑ ΣΥΝΟΔΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ, ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΛΗΘΗΣ ΑΓΙΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ.

  ΕΚΕΙΝΗ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΔΙΟΡΘΩΣΗ Η ΘΑ ΑΛΛΑΞΗ ΤΟΝ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ (ΤΟΥΣ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΑΡΕΣΚΟΥΣ, ΚΟΣΜΙΚΟΦΡΟΝΑΣ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΗ ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ, ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!!!)

Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΝΟΗΣΕ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΤΑΣ, ΣΥΝΠΑΤΡΙΑΡΧΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΟΥΣ ΕΙΧΕΝ ΜΕΤ' ΑΥΤΟΥ, ΤΟΝ ΚΛΗΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟΝ!!!

  Η ΑΓΙΩΤΑΤΗ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΔΕΝ ΚΥΒΕΡΝΑΤΑΙ ΓΝΩΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΑΠΙΚΩΣ, ΑΛΛΑ ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ ΕΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙ ΑΓΙΩ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΠΙ ΤΗ ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΗΜΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΣ ΚΑΙ ΦΡΙΞΟΝ ΟΥΡΑΝΕ!!! ΝΑ ΕΥΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΥΝΟΔΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΥΗ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΛΕΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΤΑΣ ΑΙΡΕΣΕΙΣ!!!

  ΚΑΙ ΛΕΓΟΥΣΑ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΓΜΑΤΑ!!!

  ΕΝΑΝΤΙ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΗΣ ΑΛΗΘΕΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΨΕΥΔΕΣΤΑΤΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!!!

  ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ, ΔΙΠΛΟΤΕΡΟΙ ΓΕΕΝΝΗΣ!!!

  ΟΥΑΙ ΥΜΙΝ ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΧΛΙΑΡΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΡΟΙ!!!

  ΜΙΑ ΑΞΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ,ΕΧΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΥΤΟΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΕΙΤΑΙ ΟΛΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΠΟΝΗΡΟ!!!

  ΤΗΝ ΑΓΙΩΤΑΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ!!!,  ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΟΡΙΣΕ Ο ΑΓΙΩΤΑΤΟΣ ΘΕΟΣ
ΦΥΛΑΚΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΑΣ!!!

  ΔΙΑΤΙ ΝΑ ΛΥΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΩΤΑΤΟ ΘΕΟ!!!

  ΔΙΑΤΙ ΝΑ ΠΡΟΔΙΔΩΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΩΤΑΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ!!!

   ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ!!!


  ΚΑΛΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΙ, ΙΝΑ ΜΗ ΑΠΩΛΕΣΩΜΕΝ ΤΑΣ ΨΥΧΑΣ ΗΜΩΝ!!!

   ΑΜΗΝ ΓΕΝΟΙΤΟ!!!   ΑΜΗΝ!!!   ΑΜΗΝ!!!   ΑΜΗΝ!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΕΥΧΩΜΕΘΑ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΑΓΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΙΑΝ ΠΑΝΤΩΝ.. ΑΝΤΙ ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΜΙΚΡΑΣ ΠΑΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΟΥ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΩΝ ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΣΤΙ Ο ΓΡΑΦΩΝ, ΑΜΗΝ.
_________________________________________________________________________________
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΕΝΘΑ ΠΡΟΒΑΛΛΩΜΕΝ
ΕΠΙΛΟΓΗΝ ΣΧΕΤΙΚΗΣ
ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΣ:

  Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών της Ι.Μ. Πειραιώς

Με πολύ θλίψη και οδύνη ψυχής παρακολουθήσαμε από τα ΜΜΕ την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου αρχής γενομένης από την Θεία Λειτουργία της Κυριακής της Πεντηκοστής και καταθέτουμε με πολλή συντομία στις γραμμές που ακολουθούν στον πιστό λαό του Θεού τις πρώτες διαπιστώσεις μας.

Πρώτη θλιβερή διαπίστωση, η παρουσία και συμπροσευχή κατά τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία της μεγάλης αυτής Δεσποτικής εορτής στον Ιερό Ναό του Αγίου Μηνά Ηρακλείου, των αιρετικών Παπικών, Προτεσταντών και Μονοφυσιτών, κάτι το οποίον, όπως είναι γνωστό σε όλους, απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες.

Οι Ορθόδοξοι προκαθήμενοι και οι άλλοι συμμετάσχοντες ιεράρχες καταπάτησαν Ιερούς Κανόνες, Αποστολικούς και Συνοδικούς, θέλοντας έτσι εκ προοιμίου να στείλουν ένα μήνυμα σ’ όλο τον κόσμο, πόσο σέβονται τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων και κατ’ επέκτασιν τον Συνοδικό Θεσμό, για τον οποίο κόπτονται και ομιλούν με μεγαλόστομες διακηρύξεις.

Δεύτερη θλιβερή διαπίστωση, η παρουσία κατά την έναρξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ως επισήμων προσκεκλημένων των αντιπροσωπειών, που έστειλαν οι αιρετικές κοινότητες των Παπικών, Προτεσταντών, και Μονοφυσιτών, κάτι που είναι μια πρωτοφανής καινοτομία, ξένη προς την Συνοδική μας Παράδοση.

Μάλιστα οι εν λόγω αντιπρόσωποι προσφωνήθηκαν ως «εκπρόσωποι αδελφών Εκκλησιών» από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, προτού ακόμη η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος αποφανθεί περί της εκκλησιαστικότητος, η μη των εν λόγω αιρετικών κοινοτήτων.

Έτσι ο κ. Βαρθολομαίος δημιουργώντας ένα τετελεσμένο γεγονός, έστειλε ένα δεύτερο μήνυμα, στα μέλη της Συνόδου αυτή τη φορά, ότι δεν έχει καμιά διάθεση να ονομάσει τους ετεροδόξους αιρετικούς, αλλά αδελφές Εκκλησίες. Ποτέ στην ιστορία των Οικουμενικών και Τοπικών Συνόδων της βυζαντινής περιόδου δεν υπήρξε το φαινόμενο των «παρατηρητών».

Το να παρίστανται δηλαδή ως τιμώμενα πρόσωπα αιρετικοί, των οποίων οι αιρετικές διδασκαλίες έχουν καταδικασθεί από προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους.

Οι αιρετικοί προσκαλούντο μεν, αλλ’ ως υπόδικοι, προκειμένου να απολογηθούν και όχι ως τιμώμενα πρόσωπα. Μόνο στην Α΄ και Β΄ Βατικανή Σύνοδο εμφανίστηκε το καθεστώς των «παρατηρητών». Είναι φανερό ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος αντιγράφει παπικά πρότυπα.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση, αυτή καθ’ εαυτήν η έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

Το γεγονός δηλαδή ότι η Σύνοδος αυτή ξεκίνησε τις εργασίες της κατά παράβασιν του Κανονισμού Οργανώσεως και Λειτουργίας, που υπογράφηκε κατά την Σύναξη των Προκαθημένων τον Ιανουάριο του 2016.

Ο εν λόγω Κανονισμός μεταξύ άλλων προβλέπει ότι η Σύνοδος «συγκαλείται υπό της Α. Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου, συμφρονούντων και των Μακαριωτάτων Προκαθημένων πασών των υπό πάντων ανεγνωρισμένων κατά τόπους Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών» (αρθ.1).

Ώστε λοιπόν τώρα που τέσσαρες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, (Ρωσίας, Βουλγαρίας, Γεωργίας και Αντιοχείας), διαφωνούν αιτιολογημένα ως προς την σύγκληση της Συνόδου και ζητούν στην παρούσα φάση την αναβολή της, δεν πληρούται ο όρος: «συμφρονούντων και των Μακαριωτάτων Προκαθημένων».

Επομένως δεν δικαιούνται, βάσει του ως άνω Κανονισμού, ούτε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, ούτε όλες μαζί οι υπόλοιπες τοπικές Εκκλησίες να συγκροτήσουν Σύνοδο, αν θέλουν βέβαια να είναι συνεπείς με τον Κανονισμό, τον οποίον υπέγραψαν.

Κατά τα άλλα καυχώνται οι Προκαθήμενοι και τα μέλη της Συνόδου ότι τηρούν επακριβώς Κανονισμό.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι η Σύνοδος ξεκίνησε το έργο της χωρίς προηγουμένως να επικυρώσει τους Συνοδικούς Όρους και τους Συνοδικούς Ιερούς Κανόνες όλων των προγενεστέρων Οικουμενικών Συνόδων, έτσι ώστε να είναι όντως και η παρούσα Αγία και Μεγάλη Σύνοδος οργανική συνέχεια όλων των προγενεστέρων.

Σημειωτέον ότι η αναφορά αυτή στις προγενέστερες Οικουμενικές Συνόδους ήταν μια πάγια τακτική που τηρείτο από τους αγίους Πατέρες των εν λόγω Συνόδων.

Με την τακτική αυτή οι άγιοι Πατέρες ήθελαν να διακηρύξουν ότι αποδέχονται όσα οι προηγούμενες Οικουμενικές Σύνοδοι δογμάτισαν και προτίθενται να συνεχίσουν το έργο εκείνων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αναγνώριση της Συνόδου του 787 μ. Χ. ως Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου υπό της Η΄ Οικουμενικής Συνόδου του αγίου Φωτίου το 879-880 μ. Χ.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι η Σύνοδος ξεκίνησε το έργο της επί τη βάσει ενός Κανονισμού Οργανώσεως και Λειτουργίας ο οποίος δεν έγινε ομοφώνως αποδεκτός από όλους τους προκαθημένους κατά την Σύναξη αυτών του Ιανουαρίου 2016, αφού η Εκκλησία της Αντιοχείας δεν τον υπέγραψε.

Η αρχή όμως της ομοφωνίας είναι απαραίτητος όρος και απαραίτητη προϋπόθεση για να συγκληθεί η Σύνοδος, η οποία προβλέπεται στον ως άνω Κανονισμό.

Επίσης ξεκίνησε το έργο της με βάση τα ομοφώνως αποδεκτά εξ κείμενα της Ε΄ Προσυνοδικής Διασκέψεως.

Η βάση όμως αυτή δεν αποδείχθηκε ασφαλής, στέρεη και αμετακίνητη, όπως φάνηκε εκ των υστέρων.

Και τούτο διότι τα έξι προσυνοδικά κείμενα έγιναν μεν αποδεκτά ομοφώνως από τους εκπροσώπους της Ε΄ Προσυνοδικής και από την Σύναξη των Προκαθημένων, (του Ιανουαρίου 2016), αλλά όχι και από όλες τις Ιεραρχίες των κατά τόπους Αυτοκεφάλων Εκκλησιών. Οι Εκκλησίες αυτές όταν παρέλαβαν από τους Προκαθημένους τα εξ προσυνοδικά κείμενα, όπως αυτά διαμορφώθηκαν στην Ε΄ Προσυνοδική, στη συνέχεια τα μελέτησαν συνοδικώς.

Πολλές από αυτές, όπως η Εκκλησία της Βουλγαρίας, της Ελλάδος, της Γεωργίας κλπ.) κατά την συνοδική μελέτη των κειμένων διαπίστωσαν κενά, ασάφειες, κακόδοξες διατυπώσεις κλπ., οπότε επέβαλαν τροποποιήσεις και διορθώσεις.

Για τις Εκκλησίες λοιπόν αυτές που επέβαλαν τις εν λόγω διορθώσεις και τροποποιήσεις μετά από συνοδική μελέτη, είναι αυτονόητο ότι δεν ισχύουν πλέον τα προσυνοδικά κείμενα στην μορφή που αυτά είχαν κατά την Ε Προσυνοδική, αλλά στη νέα μορφή που πήραν μετά τις διορθώσεις.

Το γεγονός ότι οι προκαθήμενοι υπέγραψαν τα εξ κείμενα της Ε΄ προσυνοδικής ομοφώνως, (όπως και τον κανονισμό λειτουργίας της Συνόδου), αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ιεραρχίες των κατά τόπους εκκλησιών δεσμεύονται από τις υπογραφές των προκαθημένων, για να δεχθούν τα κείμενα αυτά όπως έχουν.

Η προσωπική γνώμη ενός Προκαθημένου σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να δεσμεύσει και να υποχρεώσει τη Σύνοδο της Ιεραρχίας, στην οποία αυτός ανήκει σε συμμόρφωση και αποδοχή της γνώμης του.

Διότι τότε καταργείται ο Συνοδικός Θεσμός και ο κάθε προκαθήμενος μεταβάλλεται σε Πάπα, ο οποίος αποφασίζει και επιβάλλεται κυριαρχικά.

Το ανώτατο όργανο διοικήσεως των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών σύμφωνα με την Ορθόδοξη Παράδοση, δεν είναι ο Προκαθήμενος αλλά η Σύνοδος της Ιεραρχίας.

Μετά από όσα αναφέραμε προηγουμένως γίνεται πλέον κατανοητό, ότι είναι πέρα για πέρα εσφαλμένος ο ισχυρισμός του Οικ. Πατριάρχου στην εισαγωγική του ομιλία: «Χωρούμεν, συνεπώς, επί το έργον ημών επί τη βάσει ομοφώνως εγκεκριμένων υπό των Εκκλησιών ημών Κειμένων, άτινα εκάστη Εκκλησία έχει ήδη αποδεχθή».

Εδώ ο Οικουμενικός ως «ομοφώνως εγκεκριμένα κείμενα» εννοεί προφανώς τα κείμενα της Ε΄ Προσυνοδικής, που υπεγράφησαν από την Σύναξη των Προκαθημένων, (Ιανουάριος 2016), τα οποία όμως δεν ισχύουν για ορισμένες Εκκλησίες, μετά τις διορθώσεις και αλλαγές, που αυτές επέβαλαν συνοδικώς.

Φυσικά θα πρέπει να λεχθεί επίσης, ότι δεν ισχύει και η ομοφωνία, για την οποία ομιλεί ο Οικουμενικός, αφού ορισμένες εκκλησίες διαφοροποιούνται.

Περιττό να λεχθεί επίσης ότι ο παρά πάνω εσφαλμένος ισχυρισμός του Οικ. Πατριάρχου, δεν ήταν ο μόνος στην εισαγωγική ομιλία του. Υπάρχουν και άλλα σημεία στην εν λόγω ομιλία του, τα οποία χρήζουν κριτικής, και τα οποία ασφαλώς θα επισημάνουν άλλοι εν Χριστώ αδελφοί.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση το γεγονός ότι οι τέσσερις Εκκλησίες που δεν συμμετείχαν στη Σύνοδο, διασύρθηκαν διεθνώς.

Η απουσία τους παρουσιάσθηκε τόσον από τον Οικουμενικό Πατριάρχη, όσο και από άλλους προκαθημένους, στις εισαγωγικές των ομιλίες, ως τελείως αδικαιολόγητη και κατακριτέα.

Και ούτε λίγο ούτε πολύ οι Εκκλησίες αυτές εμφανίσθηκαν με την απουσία τους ως ένοχες και υπόλογοι για δημιουργία σχισμάτων και διαιρέσεων.

Ωστόσο, οι εν λόγω Εκκλησίες τελικά δεν συμμετείχαν, όχι διότι έτσι τους «κάπνισε», αλλά διότι, όπως εξηγήσαμε παρά πάνω, διαπίστωσαν μετά από συνοδικό έλεγχο ότι τα προσυνοδικά κείμενα πάσχουν.

Και όπως ήταν πολύ φυσικό, ζήτησαν την αναβολή της Συνόδου, προκειμένου να μελετηθούν αυτά βαθύτερα, να γίνουν οι αναγκαίες διορθώσεις, και να παραχθούν έτσι νέα κείμενα, τα οποία θα γίνουν ομοφώνως αποδεκτά από όλες τις κατά τόπους Εκκλησίες. Επειδή όμως δεν έγινε δεκτή η πρότασή τους περί αναβολής της Συνόδου, επόμενο ήταν οι Εκκλησίες αυτές να μην συμμετάσχουν.

Άλλη θλιβερή διαπίστωση, ίσως η πιο θλιβερή από όλες τις προηγούμενες, η μέσω μιας σκοτεινής και γριφώδους νέας διατυπώσεως στο κείμενο: «Σχέσεις Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», ουσιαστική αναγνώριση εκκλησιαστικότητος στους ετεροδόξους αιρετικούς.

Ιδού πια διατύπωση έγινε ομοφώνως αποδεκτή από την Σύνοδο: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αποδέχεται την ιστορικήν ονομασίαν άλλων ετεροδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών», αντί της διατυπώσεως: «Η Ορθόδοξος Εκκλησία αναγνωρίζει την ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών».

Δηλαδή η λέξις «ύπαρξις» αντικαθίσταται με την λέξη «ονομασία» και στη φράση «Χριστιανικών Εκκλησιών και Ομολογιών» προστίθεται ο προσδιορισμός «ετεροδόξων».

Την εν λόγω αλλαγή στη διατύπωση πρότεινε ο Μακ. Αρχ. Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, μετά από πολύωρες συζητήσεις και διαβουλεύσεις κατά τις οποίες εκφράσθηκαν πολλές αντικρουόμενες απόψεις.

Με την νέα διατύπωση ισχυρίζεται ο Μακ. Αρχ. Αθηνών ότι «πετυχαίνουμε μία συνοδική απόφαση που για πρώτη φορά στην ιστορία περιορίζει το ιστορικό πλαίσιο των σχέσεων προς τους ετεροδόξους όχι στην ύπαρξη, αλλά ΜΟΝΟ στην ιστορική ονομασία αυτών ως ετεροδόξων χριστιανικών Εκκλησιών η Ομολογιών».

Εδώ αναφύεται το εύλογο ερώτημα: Πως είναι δυνατόν να ονομάσει κανείς οτιδήποτε, ενώ παράλληλα απορρίπτει την ύπαρξή αυτού, το οποίον ονομάζει; Αντιφατική και απαράδεκτη επίσης από δογματικής απόψεως είναι και αποδοχή του όρου «ετεροδόξων χριστιανικών Εκκλησιών η Ομολογιών».

Οι ετερόδοξες ομολογίες, δεν μπορούν να ονομασθούν «Εκκλησίες» επειδή ακριβώς αποδέχονται έτερα, αιρετικά δόγματα και ως αιρετικές δεν μπορούν να αποτελούν «Εκκλησίες». Πολύ λυπηρό επίσης είναι το γεγονός, ότι η αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν παρέμεινε πιστή και αμετακίνητη στις αποφάσεις της Συνόδου της Ιεραρχίας της 24ης και 25ης Μαΐου ε. ε. όπως όφειλε να πράξει, σχετικά με το εν λόγω θέμα.

Η Σύνοδος της εν λόγω Ιεραρχίας είχε αποφασίσει την αντικατάσταση της φράσεως «ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών και Οµολογιων» με την φράση «ιστορικήν ύπαρξιν άλλων Χριστιανικών Οµολογιών και Κοινοτήτων».

Τέλος μια άλλη θλιβερή διαπίστωση, τα όσα διεκήρυξε, με ιδιαιτέρα μάλιστα καύχηση ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος κατά την λήξη των εργασιών.

Μεταξύ άλλων διεκήρυξε ότι «το Οικουμενικόν Πατριαρχείον υπήρξε πρωτοπόρον στον χώρο της Οικουμενικής Κινήσεως».

Αναφέρθηκε επίσης στην παναιρετική Εγκύκλιο του 1920 «η οποία από πολλούς χαρακτηρίζεται ως ο Καταστατικός χάρτης του αργότερον ιδρυθέντος Π.Σ.Ε.» και ότι το «Οικουμενικόν Πατριαρχείον υπήρξεν εκ των ιδρυτικών μελών του Π.Σ.Ε. εις το Άμστερνταμ…».

Περιοριστήκαμε προς το παρόν μόνο στα παρά πάνω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εδώ τελειώνει ο κατάλογος των θλιβερών διαπιστώσεων. Εύλογα, μετά από όσα αναφέραμε παρά πάνω, γεννάται το ερώτημα: Από μια Σύνοδο που ξεκίνησε και προχώρησε με τέτοιο τρόπο, τι μπορεί κανείς να περιμένει;

Όπως επισημαίνει ο Κύριος: «Ου γαρ εστι δένδρον καλόν ποιούν καρπόν σαπρόν, ουδέ δένδρον σαπρόν ποιούν καρπόν καλόν· έκαστον γαρ δένδρον εκ του ιδίου καρπού γινώσκεται» (Λουκ.6,43-44). Ο κάθε αναγνώστης ας βγάλει μόνος του τα συμπεράσματά του.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
τελος της σχετικης ενθετου ανακοινωσεως.

Αναδημοσιευση

Δημοσιεύτηκε 13th August 2018 από τον χρήστη ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ