ΜΟΝΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΜΟΓΓΟΛΟ!!!

ΜΟΝΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΛΑΜΟΓΙΟ.. ΑΝ ΕΙΧΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ο τρικουπης ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΦΘΑΣΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ.. ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΧΩΣΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΜΟΓΓΟΛΑ ΣΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥΣ!!!

ΕΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ!!!

ΖΗΘΙ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΑΘΑΝΑΤΕ ΑΘΑΝΑΣΙΕ

ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΣΑΚΚΕΤΑ..

ΠΟΥ ΦΟΡΕΣΕΣ ΤΟΥ ΕΧΘΡΟΥ ΤΑ ΒΛΗΜΑΤΑ.. ΣΑΝ ΕΝΔΟΞΗ

ΟΛΟΧΡΥΣΗ.. ΖΑΚΕΤΑ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΣΑΚΚΕΤΑΣ: "Ο ηρωικός Σπαρτιάτης που όρμησε μόνος του πάνω στους Τούρκους για να πεθάνει πολεμώντας"

Αύγουστος 1922. Τρία Σώματα Ελληνικού Στρατού έχουν στρατοπεδεύσει στην περιοχή του Σαγγάριου ποταμού, στη Μικρά Ασία. Απέναντί τους έχουν παραταχθεί τουρκικά στρατεύματα, με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Έχουν πολύ καλά προετοιμασθεί για να αντιμετωπίσουν ελληνικές επιθέσεις. Τούτη τη φορά ο Κεμάλ πιστεύει στη νίκη. Κι ακόμη, έκρινε πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Γι’ αυτό και σχεδίασε με τον καλύτερο τρόπο, μια γενική επίθεση κατά των ελληνικών δυνάμεων.

Την πραγματοποίησε αιφνιδιαστικά το πρωί της 13ης Αυγούστου 1922. Επακολουθήσαν σκληρές μάχες. Την τρίτη ημέρα, τα ελληνικά στρατεύματα κάμπτονται και αρχίζουν να οπισθοχωρούν συντεταγμένα. Την έκτη ημέρα, κατά την οπισθοχώρηση, το A’ Σώμα με Διοικητή τον Αντιστράτηγο Νικόλαο Τρικούπη, εγκλωβίζεται από τουρκικές δυνάμεις. Το δίλημμα του Στρατηγού: ή να πολεμήσει μέχρις εσχάτων, για να αποφύγει την αιχμαλωσία, ή να παραδοθεί. Προτίμησε το δεύτερο.Την παράδοση!

Έπρεπε, όμως, την απόφαση του αυτή. να ανακοινώσει στους Αξιωματικούς του, τους οποίους κάλεσε σε έκτακτη συγκέντρωση.

Στο άκουσμα της λέξης “παράδοση”, οι Αξιωματικοί έμειναν άφωνοι. Έγιναν κατάχλωμοι, λες και είχε στραγγίσει το αίμα από τις φλέβες τους. Κι όταν στη συνέχεια ο Σωματάρχης είπε: “Οιαδήποτε άμυνα θα αποτελούσε άσκοπη θυσία”, έσκυψαν τα κεφάλια τους όλοι και άρχισαν να κλαίνε σαν μικρά παιδιά. Έσκυψαν τα κεφάλια τους όλοι, πλην ενός!

Ο Αντισυνταγματάρχης από τη Σπάρτη Αθανάσιος Σακκέτας, μόλις άκουσε τα παραπάνω λόγια του Διοικητή του, έγινε έξω φρενών. Αφήνει βαριές κουβέντες να ξεφύγουν από τα χείλη του και προτού προλάβει κανείς να τον σταματήσει, ορμά έξω και καβαλικεύει το άλογο του. Ορμά μόνος τους κραδαίνοντας το σπαθί του κατά των Τούρκων σε μια έξοδο χωρίς ελπίδα. Προτιμά να σκοτωθεί παρά να παραδοθεί, πιστός στις παραδόσεις της πατρίδας του, της Σπάρτης!

Είχε τραγικό μεγαλείο η επίθεση εκείνη. Οι Τούρκοι, βλέποντας τον να ορμά κατ' αυτών κραυγάζοντας, τα χάνουν. Δειλιάζουν προς στιγμή. Αλλά, όταν βλέπουν ότι είναι μόνος του, συγκεντρώνουν τα πυρά εναντίον του. Κι ο Αντισυνταγματάρχης ΣΑΚΚΕΤΑΣ, ο γενναίος αυτός Έλληνας Αξιωματικός, πέφτει από το άλογο του, με το κορμί του διάτρητο από σφαίρες!!!

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ

ΣΑΚΚΕΤΑΣ: "Ο ηρωικός Σπαρτιάτης που όρμησε μόνος του πάνω στους Τούρκους για να πεθάνει πολεμώντας"

Αύγουστος 1922. Τρία Σώματα Ελληνικού Στρατού έχουν στρατοπεδεύσει στην περιοχή του Σαγγάριου ποταμού, στη Μικρά Ασία. Απέναντί τους έχουν παραταχθεί τουρκικά στρατεύματα, με επικεφαλής τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Έχουν πολύ καλά προετοιμασθεί για να αντιμετωπίσουν ελληνικές επιθέσεις. Τούτη τη φορά ο Κεμάλ πιστεύει στη νίκη. Κι ακόμη, έκρινε πως η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Γι’ αυτό και σχεδίασε με τον καλύτερο τρόπο, μια γενική επίθεση κατά των ελληνικών δυνάμεων.

Την πραγματοποίησε αιφνιδιαστικά το πρωί της 13ης Αυγούστου 1922. Επακολουθήσαν σκληρές μάχες. Την τρίτη ημέρα, τα ελληνικά στρατεύματα κάμπτονται και αρχίζουν να οπισθοχωρούν συντεταγμένα. Την έκτη ημέρα, κατά την οπισθοχώρηση, το A’ Σώμα με Διοικητή τον Αντιστράτηγο Νικόλαο Τρικούπη, εγκλωβίζεται από τουρκικές δυνάμεις. Το δίλημμα του Στρατηγού: ή να πολεμήσει μέχρις εσχάτων, για να αποφύγει την αιχμαλωσία, ή να παραδοθεί. Προτίμησε το δεύτερο.Την παράδοση!

Έπρεπε, όμως, την απόφαση του αυτή. να ανακοινώσει στους Αξιωματικούς του, τους οποίους κάλεσε σε έκτακτη συγκέντρωση.

Στο άκουσμα της λέξης “παράδοση”, οι Αξιωματικοί έμειναν άφωνοι. Έγιναν κατάχλωμοι, λες και είχε στραγγίσει το αίμα από τις φλέβες τους. Κι όταν στη συνέχεια ο Σωματάρχης είπε: “Οιαδήποτε άμυνα θα αποτελούσε άσκοπη θυσία”, έσκυψαν τα κεφάλια τους όλοι και άρχισαν να κλαίνε σαν μικρά παιδιά. Έσκυψαν τα κεφάλια τους όλοι, πλην ενός!

Ο Αντισυνταγματάρχης από τη Σπάρτη Αθανάσιος Σακκέτας, μόλις άκουσε τα παραπάνω λόγια του Διοικητή του, έγινε έξω φρενών. Αφήνει βαριές κουβέντες να ξεφύγουν από τα χείλη του και προτού προλάβει κανείς να τον σταματήσει, ορμά έξω και καβαλικεύει το άλογο του. Ορμά μόνος τους κραδαίνοντας το σπαθί του κατά των Τούρκων σε μια έξοδο χωρίς ελπίδα. Προτιμά να σκοτωθεί παρά να παραδοθεί, πιστός στις παραδόσεις της πατρίδας του, της Σπάρτης!

Είχε τραγικό μεγαλείο η επίθεση εκείνη. Οι Τούρκοι, βλέποντας τον να ορμά κατ' αυτών κραυγάζοντας, τα χάνουν. Δειλιάζουν προς στιγμή. Αλλά, όταν βλέπουν ότι είναι μόνος του, συγκεντρώνουν τα πυρά εναντίον του. Κι ο Αντισυνταγματάρχης ΣΑΚΚΕΤΑΣ, ο γενναίος αυτός Έλληνας Αξιωματικός, πέφτει από το άλογο του, με το κορμί του διάτρητο από σφαίρες!!!

Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ